مسئولان، کادر فنی و بازیکنان باشگاه استقلال مدتهاست از وجود یک دشمن صحبت میکنند،؛ دشمنی که دیده نمیشود اما آبیپوشان اعتقاد دارند دست پشت پرده همه ناکامیهای آنها است!
به گزارش ایرنا، وقتی نام استقلال به گوش میرسد، رنگ آبی، هیجان، افتخار، اقتدار و خاطرات بسیاری برای هواداران این تیم زنده میشود. تیمی که در ایران و آسیا هواداران بیشماری دارد و حضور پرشمار آنها در دیدارهای خانگی و خارج از خانه، گواه این ادعاست. به ادعای مسئولان این باشگاه رکورد پرتماشاگرترین بازی جام باشگاههای آسیا و لیگ برتر ایران نیز تا پایان ۲۰۲۲ در اختیار استقلال است اما مدتی است آبیهای پایتخت از آن روزهای خوب و خاطره انگیر خود دور شدهاند که خودشان مسبب آن را یک دشمن میدانند؛ البته یک دشمن خیالی! دشمنی که در واقعیت وجود ندارد اما روزهاست استقلالیها با آن درگیر بوده و او را باعث تمام ناکامیهای خود میدانند.
مشکل اول استقلال، از نبود یک بزرگتر تا دادن اطلاعات غلط
این یک واقعیت است که استقلال از خودش ضربه میخورد اما برخی دوست دارند مشکلات داخلی را نادیده گرفته و با خطاب قرار دادن افراد بیرونی، به اصطلاح فرافکنی کرده و ذهن و حواس هواداران میلیونی این تیم را به نوعی از بطن ماجرا دور کنند. تیمی که برای قهرمانی بسته شده ظرف مدت کوتاهی سه مدیرعامل به خود دید! در سادهترین شکل مجموعه بزرگ استقلال درگیر تفکرات و سیستمهای مختلف مدیریتی شد که در نهایت هم دود آن به چشم هواداران این تیم رفت تا جایی که آنها نظارهگر عملکرد موفق رقیب سنتی خود و تصاحب ۳ جام از سوی پرسپولیسیها در لیگ برتر، جام حذفی و سوپرجام بودند.
جدا از اتفاقات داخلی، مشکلات به وجود آمده و بحثهای مالی که همه در جریان آن هستند، یکی از بزرگترین مشکلات آبیهای پایتخت فقدان یک بزرگتر روی نیمکت این تیم است. فراموش نکنیم حتی نام پیشکسوتی همچون منصور پورحیدری کافی بود تا آرامش و احترام روی نیمکت استقلال حاکم شود اما از وقتی که این مساله از چشم مدیران آبیپوش دور ماند، شاهد شروع جریان و خط فکری غلطی بودیم که از حضور و ظهور یک دشمن خیالی حکایت داشت؛ دشمنی که همه باختها به گردن او بود و پیروزیها به نام آنها.