به گزارش خبرآنلاین، هسته اصلی پردازش کوانتومی را کیوبیتها (Qubits) تشکیل میدهند؛ واحدهایی پایه برای ذخیرهسازی اطلاعات کوانتومی که نوید پاسخگویی به سؤالاتی را میدهند که ماشینهای امروزی از حل آنها عاجز هستند، اما کیوبیتها درعینحال بهشدت حساس و ناپایدار هستند. مایکروسافت میگوید کیوبیتها در تراشه جدید Majorana 2 بهطور میانگین ۲۰ ثانیه دوام میآورند؛ درحالیکه این رقم برای نسل اول این تراشه تنها در حد چند میلیثانیه بود.
نسل دوم تراشه مایورانا بر پایه همان اصول نسل اول ساخته شده است، اما تا حدودی به این دلیل مؤثرتر است که دانشمندان در آن، سرب را بهعنوان یک ابررسانا جایگزین آلومینیوم کردهاند.
با توجه به پتانسیل این فناوری برای انجام وظایفی که درحالحاضر حتی برای قدرتمندترین کامپیوترهای سنتی نیز بسیار عظیم به نظر میرسند، رقابتی جهانی برای توسعه آن در جریان است. مایکروسافت ۲۰ سال است که رویکردی موسوم به «توپولوژیک» را در پردازش کوانتومی دنبال میکند؛ رویکردی که در آن از ویژگیهای هندسی برای محافظت از دادهها در برابر خطا استفاپیوتر کوانتومی عملیاتی، به یک بازیگر جدی در رقابت برای ساخت نسل بعدی ماشینهای مقاوم در برابر خطا تبدیل خواهند شد.»
با وجود این تلاشها، مایکروسافت با شک و تردیدهای قابلتوجهی از سوی کارشناسان بدبین روبهرو شده؛ بهویژه در مورد ادعاهایی که پیرامون ذرات مایورانا ارائه کرده است. «هنری لِگ»، فیزیکدان دانشگاه سنت اندروز، در زمان معرفی نسل اول مایورانا به بیبیسی گفته بود که از نظر او تحقیقات کوانتومی مایکروسافت از علم فاصله گرفته و وارد قلمرو ایمان شده است.
جدول زمانی مدنظر مایکروسافت، این احتمال را مطرح میکند که کامپیوترهای کوانتومی این شرکت بتوانند به مسائلی بپردازند که حل آنها ممکن است دههها طول بکشد؛ مسائلی مانند از بین بردن میکروپلاستیکها یا تولید کودهای بهتر برای تولید مواد غذایی از جمله موارد اشاره شده هستند.
۵۸۵۸