
سرخک یکی از مُسریترین بیماریهای شناختهشده است و هر سال میلیونها نفر را در جهان مبتلا میکند. کودکان زیر پنج سال بیشترین آسیبپذیری را دارند و افت پوشش واکسیناسیون در جهان، خطر شیوع گستردهتر را افزایش داده است. شناسایی بهموقع علائم و آگاهی از روند پیشرفت بیماری، مهمترین راه برای پیشگیری از عوارض خطرناک آن است.
سرخک همچنان در شمار خطرناکترین بیماریهای ویروسی قرار دارد. گزارشهای جهانی نشان میدهد که شمار ابتلا در سالهای اخیر رشد قابل توجهی داشته و بسیاری از کشورها با موجهای بزرگ شیوع مواجه شدهاند. آمارهای جهانی حاکی از آن است که میلیونها کودک همچنان واکسیناسیون کامل دریافت نکردهاند، در حالی که واکسن سرخک، اوریون و سرخجه مؤثرترین ابزار برای جلوگیری از گسترش بیماری است.
طبق استانداردهای اعلامشده، ایجاد ایمنی جمعی تنها زمانی امکانپذیر است که دستکم ۹۵ درصد کودکان هر دو دوز واکسن را دریافت کنند. کاهش این میزان بهطور مستقیم به افزایش خطر ابتلا و ظهور مجانسفالیت اسکلروزان تحتحاد (SSPE) موسوم به «سندرم سرخک دیرهنگام» است. این بیماری سالها پس از ابتلا ظاهر میشود و روند پیشرفت آن بهطور معمول غیرقابلتوقف است. هرچند بسیار نادر است، اما بیشتر در کودکانی دیده میشود که پیش از پنج سالگی به سرخک مبتلا شدهاند.
در صورت مشاهده علائم، مراجعه سریع به پزشک ضروری است. تا زمان تشخیص قطعی، باید از تماس با دیگران خودداری کرد. توصیههای عمومی شامل موارد زیر است:
واکسیناسیون مؤثرترین و مطمئنترین راه جلوگیری از شیوع سرخک است. دوز اول واکسن در ۱۲ ماهگی و دوز دوم پیش از ورود به مدرسه تزریق میشود. کودکانی که واکسیناسیون ناقص دارند، در هر زمان میتوانند دوزهای تکمیلی را دریافت کنند. هر کاهش در پوشش واکسیناسیون به معنای افزایش خطر برای کل جامعه است.
سرخک همچنان یکی از مسریترین بیماریهای شناختهشده است و کودکان، بهویژه زیر پنج سال، بیشترین آسیبپذیری را دارند. ویروس بهسرعت از طریق قطرات تنفسی پخش میشود و میتواند تنها در چند روز از علائم شبیه سرماخوردگی به راش پوستی شدید، تب بالا و در مواردی نادر به عوارض خطرناک عصبی و تنفسی برسد. واکسیناسیون مؤثرترین راه پیشگیری است و هرگونه کاهش در پوشش آن، شانس شیوع گسترده را بالا میبرد.
