امید به زندگی از سال ۱۹۶۰ تاکنون در تمام گروههای درآمدی جهان افزایش یافته است. کشورهای با درآمد متوسط رو به بالا بیشترین رشد را تجربه کردهاند و بیش از ۳۴ سال به میانگین طول عمر شهروندان خود افزودهاند. شکاف امید به زندگی میان کشورهای پردرآمد و کمدرآمد از حدود ۲۷ سال به ۱۶ سال کاهش یافته است.
امروزه افراد، صرفنظر از محل زندگی خود، بهطور متوسط بسیار بیشتر از متولدین سال ۱۹۶۰ عمر میکنند.
به گزارش روزیاتو، این نمودار امید به زندگی هنگام تولد را در چهار گروه درآمدی بانک جهانی نشان میدهد. اگرچه کشورهای پردرآمد همچنان بالاترین امید به زندگی را دارند، اما بزرگترین پیشرفتها در سایر گروهها رخ داده است. کشورهای با درآمد متوسط رو به بالا بیش از سه دهه به امید به زندگی خود افزودهاند و کشورهای کمدرآمد نیز پیشرفت قابل توجهی داشتهاند.
