سفیر پیشین ایران در روسیه میگوید: روابط ایران و روسیه در حوزههای مختلف از جمله تسلیحاتی، اطلاعاتی و اقتصادی دارای ابعاد ویژهای است. بنابراین، منطقی نیست که بهدلیل یک نارضایتی، مسیر تعاملات را قطع کنیم. بلکه مناسبتر آن است که در قالب دیدارها و گفتوگوهای دیپلماتیک، انتقادات و انتظارات بهطور شفاف منتقل شوند.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، متعاقب حمله رژیم صهیونیستی و آمریکا به خاک ایران دو کشور روسیه و چین واکنش محتاطانه در خصوص این جنگ داشتند.
این واکنشها در حالی بود که ایران سالیان متمادی بر «سیاست نگاه به شرق» تاکید میکرد و آنرا در راستای منافع ملی خود ارزیابی میکرد.
از یک منظر برای ایران «سیاست نگاه به شرق» به معنای کمک گرفتن از دو قدرت روسیه و چین در تقابل با غرب و آمریکا بوده است.
از سوی دیگر این تفسیر از سوی ایران مطرح میشد که در نظم در حال گذار بین المللی و تغییر قدرت از غرب به شرق، نزدیکی به دو قدرت شرقی یعنی چین و روسیه ضرورت دارد؛ لذا ایران در سیاست نگاه به شرق میخواهد برای رهایی از فشار غرب و رفع نیازهای اقتصادی از یک سو و یارگیری ایدئولوژیک مقابل لیبرالیسم غربی از سوی دیگر شرکای قدرتمندی در نظام بین الملل داشته باشد.
این تفسیر ناشی از این ادراک است که من داشت که همه تخممرغهای خود را در سبد روسیه بگذارد. این اتحاد ادعایی بین چین و روسیه، بیشتر برساخته تبلیغات غربیها است که تلاش میکنند جبههای مقابل خود تصویر کنند.
حتی روسیه هم احتمالاً بهخوبی میداند که امکان بازسازی شوروی سابق وجود ندارد؛ لذا آنچه برای ایران اهمیت دارد، پرهیز از افتادن در دام تعابیر احساسی و غیرواقعگرایانه است. باید بهگونهای سیاست خارجی را تنظیم کرد که ضمن حفظ روابط با روسیه و چین، درِ تعامل با دیگر قدرتها نیز باز بماند و سیاست خارجی کشور متکی به یک محور خاص نباشد.
گفتوگو: مهتاب بهرامی آسترکی