«روسری آبی»؛ فرا رفتن از چارچوب بسته

در میان فیلم‌هایی که زنان کارگردان ساخته‌اند وجوهی از فرا رفتن از چارچوب بسته را می‌توان مشاهده کرد؛ از جمله در آثاری مانند: «شهر موش‌ها» مرضیه برومند و محمدعلی طالبی۱۳۶۳، «پرنده کوچک خوشبختی» پوران درخشنده ۱۳۶۶، «روسری آبی» رخشان بنی‌اعتماد ۱۳۷۳، «سیب» سمیرا مخملباف ۱۳۷۶، «بانوی اردیبهشت» رخشان بنی‌اعتماد ۱۳۷۷، «نیمه پنهان» تهمینه میلانی ۱۳۸۰، «هیس! دخترها فریاد نمی‌زنند» پوران درخشنده ۱۳۹۱، «بنفشه آفریقایی» مونا زندی حقیقی ۱۳۹۶، «یه وا» آناهید آباد ۱۳۹۶، «سرزمین رویاها » شیرین نشاط ۱۴۰۰، «کیک محبوب من » مریم مقدم و بهتاش صناعی‌ها ۱۴۰۳.

تاریخ انتشار:1405/05/08 – 16:32

«روسری آبی»؛ فرا رفتن از چارچوب بسته

سینماسینما، آریو همتی

در میان فیلم‌هایی که زنان کارگردان ساخته‌اند وجوهی از فرا رفتن از چارچوب بسته را می‌توان مشاهده کرد؛ از جمله در آثاری مانند: «شهر موش‌ها» مرضیه برومند و محمدعلی طالبی۱۳۶۳، « را نشان می‌دهد ،کلافگی رسول که حتی با شنیدن صدای فرزندانش هم رفع نشده و پرده را با حس خفگی کنار می‌زند . آنجا جرقه این عشق را با دیدن نخستین بار شکستن رسول می‌شود حس کرد. یا در صحنه توقف ماشین رسول در کنار مردم حاشیه‌نشین، به یکباره کودکان گرسنه، رنگ پریده، بدون پرنسیب‌های خاص زیست بالانشین‌ها دور ماشین او جمع می‌شوند. هم حس تعجب و هم حس ابراز ناتوانی برای فردی که نمی‌دانند کیست فقط می‌دانند از جنس آنها نیست. اما به هر حال محیط حاشیه هم صمیمیت‌های خاص خود ، با هم بودن‌ها، هم درد بودن‌ها و… را دارد و وقتی که نوبر خانه خود را به جای دیگر تغییر می دهد اهالی با حس دلتنگی دور او جمع می شوند.

 

منبع  : سینما سینما

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *