روستای «زرگر»؛ مردمانی دوست داشتنی با زبان خاص هندواروپایی

در دل دشت‌های قزوین، روستایی پنهان است که ظاهر و فرهنگش هیچ شباهتی به روستا‌های اطراف ندارد. مردمی با چهره‌های اروپایی، زبانی ناشناخته و داستان‌هایی پر از رمز و راز، «زرگر» را به مقصدی شگفت‌انگیز برای هر گردشگر تبدیل کرده‌اند؛ جایی که گذشته‌اش همچنان در هاله‌ای از ابهام است و هر گوشه‌اش حرفی تازه برای گفتن دارد.

روستای «زرگر»؛ مردمانی دوست داشتنی با زبان خاص هندواروپایی

در دل دشت‌های قزوین، روستایی پنهان است که ظاهر و فرهنگش هیچ شباهتی به روستا‌های اطراف ندارد. مردمی با چهره‌های اروپایی، زبانی ناشناخته و داستان‌هایی پر از رمز و راز، «زرگر» را به مقصدی شگفت‌انگیز برای هر گردشگر تبدیل کرده‌اند؛ جایی که گذشته‌اش همچنان در هاله‌ای از ابهام است و هر گوشه‌اش حرفی تازه برای گفتن دارد.

به گزارش مجله خبری نگار، کمتر از دو ساعت رانندگی از تهران کافی است تا به روستایی برسید که داستان‌های شگفت‌انگیزی را در دل خود پنهان کرده است. «زرگر» روستایی کوچک در حوالی آبیک قزوین است؛ جایی که ساکنانش با مو‌های روشن، چشمانی رنگی و زبانی ناشناخته، تصویری متفاوت از سایر روستا‌های ایران ارائه می‌دهند. همین ویژگی‌ها سبب شده بسیاری از گردشگران، زرگر را تکه‌ای از اروپا در ایران بنامند.

منبع  : نگار مگ

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *