خبرگزاری میزان – اقدامهای تروریستی که طیف گستردهای از رویکردهای نفرتمحور را تبلیغ میکنند، سالانه هزاران انسان بیگناه را دچار جراحت کرده یا به قتل میرسانند؛ با وجود محکومیت بینالمللی تروریسم، قربانیان و بازماندگان این پدیده مرگبار و روبهگسترش اغلب برای شنیدن صدایشان، حمایت از نیازهایشان و حمایت از حقوقشان تلاش زیادی میکنند.
بازماندگان و قربانیان اقدامهای تروریستی اغلب پس از کم رنگ شدن پیامدهای حوادث تروریستی، احساس فراموش شدن میکنند و این موضوع تاثیر عمیقی بر روحیه و روند زندگی آنها دارد؛ در همین حال، تعداد کمی از کشورهای جهان منابع یا ظرفیت لازم را برای برآوردن نیازهای میانمدت و بلندمدت قربانیان تروریسم فراهم میکنند تا آنها بتوانند با ترمیم جراحتها و رنجهای خود، البته نه بهصورت کامل، به جامعه و زندگی عادی بازگردند.
رشد پدیده مرگبار تروریسم در دهههای اخیر و افزایش شمار قربانیان و بازماندگان باعث شد که مجمع عمومی سازمان ملل در قطعنامه ۷۲/۱۶۵ (۲۰۱۷) روز جهانی یادبود و ادای احترام به قربانیان تروریسم را به منظور گرامیداشت و حمایت از قربانیان و بازماندگان تروریسم و ترویج از برخورداری کامل از حقوق بشر و آزادیهای اساسی تعیین کند.