حافظ شیرازی متولد سال ۷۲۷ است در قرن ۱۴ می باشد که به لسان الغیب معروف است و یکی از شاعر های بزرگ ایرانی های می باشد که بیشتر شعر های خود را به صورت غزل سروده است و یکی از کتاب های معروف آن غزلیات حافظ است که امروزه بیشتر به فال حافظ معروف شده است. اما آرامگاه حافظ در شهر زیبای شیراز می باشد و هر سال مراسم بزرگداشت حافظ در روز ۲۰ مهر هر سال با شرکت پژوهشگرها داخلی و خارجی برگزار می شود. امروز در پارسی دی سعی کردیم به مناسبت بزرگداشت این شاعر بزرگ بهترین شعرها و غزل ها را برای شما جمع آوری کنیم که عبارت است متن بزرگداشت حافظ؛ متن ادبی بزرگداشت حافظ؛ شعر و غزلیات حافظ؛ روز بزرگداشت حافظ گرامی باد را در این پست مشاهده کنید.
می ترسم از خرابى ایمان که می برد
محراب ابروى تو حضور نماز من
مست است یار و یاد حریفان نمی کند
ذکرش به خیر ساقى مسکین نواز من
به خاک پای صبوحی کشان که تا من مست
ستاده بر در میخانه ام به دربانی
چون تو را در گذر ای یار نمی یارم دید
با که گویم که بگوید سخنی با یارم…؟
حباب را چو فِتَد بادِ نخوت اندر سر
کلاه داری اش اندر سرِ شراب رود
عشق دردانه ست و من غواص و دریا میکده
سر فروبردم در آن جا تا کجا سر برکنم
بازکش یک دم عنان ای ترک شهرآشوب من
تا ز اشک و چهره راهت پر زر و گوهر کنم
گر چه یاران فارغند از یاد من
از من ایشان را هزاران یاد باد
گر چه صد رود است در چشمم مدام
زنده رود باغ کاران یاد باد
دَر خلوصِ مَنَت اَر هَست شَکی تجربه کُن
کَس عیارِ زَرِ خالِص نَشناسَد چو مَحَک
بِگشا پِستۀ خَندان و شَکرریزی کُن
خَلق را از دَهَنِ خویش مَیَنداز به شَک
سود و زیان و مایه ، چو خواهد شدن ز دست
از بهر این معامله غمگین مباش و شاد
حافظ ! گرت ز پند حکیمان ملالت است
کوته کنیم قصه که عمرت ، دراز باد
به صفای دل رندان صبوحی زدگان
بس دربسته به مفتاح دعا بگشاید
گیسوی چنگ ببرید به مرگ می ناب
تا حریفان همه خون از مژه ها بگشاید
چو ذره گرچه حقیرم ببین به دولت عشق
که در هوای رخت چون به مهر پیوستم
اگر ز مردم هشیاری ای نصیحت گوی
سخن به خاک میفگن چرا که من مستم
باده لعل لبش کز لب من دور مباد
راح روح که و پیمان دهِ پیمانه کیست
می دهد هر کسش افسونی و معلوم نشد
که دل نازک او مایل افسانه کیست