روزی که عرب‌های ایرانی، پاهایشان را با چفیه‌هاشان بستند

در آخرین لحظات آمیخته شدنِ باروت و خون. عرب‌ها توی میدان پا‌های همدیگر را با چفیه به هم بسته بودند. عربی پای عربی دیگر را.

روزی که عرب‌های ایرانی، پاهایشان را با چفیه‌هاشان بستند

در آخرین لحظات آمیخته شدنِ باروت و خون. عرب‌ها توی میدان پا‌های همدیگر را با چفیه به هم بسته بودند. عربی پای عربی دیگر را.

به گزارش مجله خبری نگار، برمی‌گردم. دقیقا به صد و ده سالِ پیش. به وقتی که «حاج حی وادی» بزرگِ خاندان حاج سالم و یکی از شیوخ بنی طُرُف، که پدرِ مادرِ پدرِ مادرم و پدرِ پدرِ مادرِ پدرم بود! می‌شود یکی از چهار فرمانده‌ی جنگی که سرداران و سربازانش یا باید می‌کشتند یا کشته می‌شدند! 

منبع  : نگار مگ

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *