اقتصاد۲۴- این روزها تماشای تابلوی صرافیها برای مردم، شبیه یک فیلم ترسناک یا تماشای صحنه یک آواربرداری است؛ آواری که نه بر سر ساختمانها، بلکه بر سر توان خرید، امید به آینده و ارزش داراییهایی فرود آمده که مردم عمری برای جمعآوری آن کار و تلاش کردهاند.
دلار در صبح یکشنبه، ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، به عددی رسید که تا همین چند ماه پیش، حتی در بدبینانهترین سناریوها هم کسی جرأت بر زبان آوردنش را نداشت؛ ۱۹۰ هزار تومان. این عدد، تنها یک شاخص اقتصادی نیست؛ این فشردهترین روایت از ۷۳ روز بحران مستمری است که در آن «تنگه هرمز» در محاصره مانده، نفت صادر نشده و نجوای مذاکرات در کوچهپسکوچههای دیپلماسی گم شده است. حالا با عبور سکه امامی از مرز ۲۱۲ میلیون تومان، فنر فشردهشدهای که دولت مدتها با ابزارهای غیرپولی سعی در مهارش داشت، به یکباره رها شده و مستقیماً قلب معیشت مردم را نشانه رفته است.