به گزارش ورزش سه، بعضی از موفقیت‌ها صرفاً به کسب یک جام یا مدال خلاصه نمی‌شوند؛ بلکه حامل پیامی بزرگ‌تر و ارزشی فراتر از یک دستاورد ورزشی هستند، پیامی برای تمام کسانی که سال‌ها تصور می‌کردند تنیس ایران توان رقابت با قدرت‌های منطقه را ندارد و سق6/07/19/C/ohtvbbgm2.jpg?w=1080″>

در دنیای حرفه‌ای ورزش، موفقیت‌های بزرگ معمولاً از دل پروژه‌های بلندمدت بیرون می‌آیند، نه تصمیم‌های مقطعی. به نظر می‌رسد نداف نیز دقیقاً با همین نگاه تیم ملی را ساخته است. او به جای فکر کردن به یک تورنمنت، به دنبال شکل دادن نسلی بود که بتواند سال‌ها برای تنیس ایران افتخارآفرینی کند. نتیجه این نگاه، ظهور بازیکنانی مانند علی یزدانی، سینا مقیمی، سامیار الیاسی و یونس طلاور بود؛ نسلی که امروز می‌تواند ستون اصلی آینده تنیس ایران باشد.

اکنون تنیس ایران در آستانه مرحله‌ای تازه قرار گرفته است. پلی‌آف گروه ۲ جهانی، آزمونی دشوارتر خواهد بود و رقابت با تیم‌های قدرتمندتر نیازمند حمایت، برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری بیشتری است. اگر فدراسیون بتواند این نسل را حفظ کند، فرصت حضور در مسابقات بین‌المللی بیشتری برای آنها فراهم آورد و برنامه‌ای بلندمدت را دنبال کند، این موفقیت می‌تواند تنها آغاز یک مسیر باشد، نه پایان آن.
قهرمانی در گروه ۳ شاید روی کاغذ بزرگ‌ترین عنوان تاریخ تنیس جهان نباشد، اما برای تنیس ایران ارزشی بسیار فراتر از یک جام دارد. این موفقیت ثابت کرد که حتی در سخت‌ترین شرایط نیز می‌توان با دانش، برنامه و رهبری درست به موفقیت رسید.