محمدجواد عبداللهی نوشت: بعد از شهریور ۱۳۲۰ بهتدریج که فعالیتهای جنگی کاهش مییافت، فعالیتها و اقدامات عادی اقتصادی جایگزین اقدامات دوران جنگ میشد تا از سقوط فوقالعاده سطح اشتغال جلوگیری شود اما به دلیل به سامان نبودن دولت در این دوره، بهتدریج که از آهنگ فعالیتهای جنگی کاسته شد، ظرفیت تولیدی بنگاههای داخلی نیز کاهش یافت و این موسسات به اخراج کارگران اضافی خود پرداختند.
«مواجهه با بیکاری در ایران(۵۶-۱۳۴۰)» اثر محمدجواد عبداللهی؛
روزهای بیداد بیکاری
درنگی بر رابطه مستقیم بیکاری و فقر
محمدجواد عبداللهی نوشت: بعد از شهریور ۱۳۲۰ بهتدریج که فعالیتهای جنگی کاهش مییافت، فعالیتها و اقدامات عادی اقتصادی جایگزین اقدامات دوران جنگ میشد تا از سقوط فوقالعاده سطح اشتغال جلوگیری شود اما به دلیل به سامان نبودن دولت در این دوره، بهتدریج که از آهنگ فعالیتهای جنگی کاسته شد، ظرفیت تولیدی بنگاههای داخلی نیز کاهش یافت و این موسسات به اخراج کارگران اضافی خود پرداختند.
سرویس تاریخ و سیاست خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- طاهره مهری، بیکاری پدیدهای معمول و در عین حال نگرانکننده برای اقتصاد کشور است که آسیبهای اجتماعی و اقتصادی زیادی را به همراه دارد و بیکار (به انگلیسی :unemployed) در اقتصاد به فردی گفته میشود که در سن کار (۱۵ تا ۶۵ سال) جویای کار باشد اما شغل یا منبع درآمدی پیدا نکند. در این راستا بیکاری به عنوان عامل تغییردهنده انتظارات درآمدی، مصرف خانوارها را تحت تاثیر قرار میدهد. در این گزارش موضوع بیکاری با مروری بر کتاب «مواجهه با بیکاری در ایران(۵۶-۱۳۴۰)؛ امتناع از پذیرش، اختلال در بازنمایی» تالیف محمدجواد عبدالهی چاپ نشر شیرازه واکاوی میشود.
