گروه فرهنگ و هنر: بدون شک بخش قابل توجهی از جریانسازی در حوزه ادبیات داستانی با موضوع جنگ را که طی سالهای اخیر منتشر شده است را باید مرهون نام محمدرضا بایرامی دانست. نویسندهای که چه برای نوجوانان و چه برای بزرگسالان بخشی از مهمترین آثار ادبی با تم جنگ را در سیسال گذشته تالیف کرده است و البته از نوشتن در سایر موضوعها و ژانرها نیز غافل نبوده است. بایرامی در روزهای پایانی سال گذشته و پس از اینکه بسیاری از آثار قدیمی خود را توسط نشر کتاب نیستان تجدید چاپ کرد، دو اثر تاثیرگذار و البته قدیمی خود با نامهای «دشت شقایقها» و «هفتروز آخر» را که شامل روزنوشتهای او از سالهای حضورش در جبهه است را نیز بازچاپ کرد. بایرامی در این بازچاپ دو مقدمه به روی این دو اثر نیز قرار داد که به اندازه خود آثار خواندنی بودند و حقایق قابل توجهی را از سرگذشت و اندیشه او روایت میکردند. با این همه این نویسنده که با رمان «لم یزرع خود» در سال ۱۳۹۵ برگزیده جایزه ادبی جلال آل احمد نیز شد، میگوید که از نوشتن دلسرد شده است و تصمیم دارد نویسندگی را به کنار بگذارد.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از مهر، گفتگوی پیش رو مملو از گلایههای بایرامی خسته شده از وضعیت اداره نهادهای فرهنگی مختلف است. گلایههای تندی که احتمالا در روزهای آینده موجب واکنشهای مختلفی خواهد شد. خبرگزاری مهر با درنظر گرفتن پیشفرض همجبهه بودن بایرامی و نهادها و آدمهایی که او به آنها معترض است؛ معتقد است که انتشار گلایههای بایرامی، باز کردن فضای گفتگو درباره نقدهای درونگروهی به عملکرد نهادهای فرهنگی است و امکان نقد و گفتگو جز با صراحت میسر نیست.