مسعود فروغی، سردبیر روزنامه اصولگرای فرهیختگان در یادداشتی با عنوان «صیانت از عقلانیت»، نوشت: از نظر سیاسی نیز معنای محدودیت دسترسی به شبکههای اجتماعی پرمخاطب به تشدید فضای دوقطبی میانجامد. نوعی حصارکشی دور خودمان که برای افکارعمومی قابل توجیه نیست. نیازهای اقتصادی بر زمین مانده و محدودیت جدید. این محدودیتها قبل از روی کارآمدن مجلس و دولت فعلی به عنوان اتهام مطرح میشد و حالا واقعا میخواهد عملی شود.
۱- محدودیت موقت شبکههای اجتماعی در فضای رادیکال شدن سیاست منطقی است، فرض کنید ساختمانی بزرگ در مرکز شهر دچار حریق شود و کار امدادرسانی به آن بدون ایجاد محدودیت در رفتوآمد عادی مردم در آن منطقه امکان نداشته باشد. فرض بدیهی این است که حتی اگر در یک بازه زمانی ۱۰روزه محدودیت ایجادشده خللی در زندگی معمول ساکنان منطقه به وجود آورده باشد، میان همه گزینههای «بد» باید بهترین آنها را انتخاب کرد؛ یعنی «محدودیت». وضعیت کشور در هفتههای اخیر شبیه به این وضعیت است. اخبار جعلی فیکنیوزها و قدرت انتقال پیام و سازماندهی امنیتی در ایام خاصی مثل این روزها راهی جز ایجاد محدودیت برای سیاستگذار نمیگذارد. این محدودیت البته خسارتبار است، روند عادی اقتصاد را بههم میریزد و ارتباطات معمول افراد که احتمالا اکثریت نزدیک به مطلق آن در این پلتفرمها سامان گرفته بود، مختل میشود. اما این بهترین «بد» موجود است.