روزنامه اعتماد در یادداشتی تفاهمنامه و فرصت آن برای نسل جوان، نوشت. در بخشی از این یادداشت آمده است: «در روزهایی که بعد از امضای تفاهمنامه گمانهزنیهایی درباره احتمال دستیابی به یک توافق جامع میان ایران و امریکا مطرح میشود، بحثهایی نیز درباره ایجاد یک صندوق توسعه چندصد میلیارد دلاری برای بازسازی و توسعه اقتصادی ایران به گوش میرسد. فارغ از اینکه این اعداد و ارقام تا چه اندازه به واقعیت نزدیک باشند، شاید اکنون بهترین زمان برای طرح یک پرسش بنیادین باشد؛ اگر چنین فرصتی واقعا فراهم شود، ایران باید با آن چه کند؟ واقعیت این است که موضوع صرفا یک صندوق بازسازی و توسعه ۳۰۰ میلیارد دلاری نیست.
در چنین شرایطی، مساله اصلی تامین منابع نخواهد بود؛ مساله اصلی نحوه استفاده از منابع خواهد بود. تجربه جهان نشان میدهد توسعه را نمیتوان خرید. پول میتواند ساختن را ممکن کند، اما تضمینی برای ساخته شدن نیست. کشورهایی بودهاند که صدها میلیارد دلار درآمد نفتی یا کمکهای خارجی دریافت کردهاند، اما به دلیل ضعف حکمرانی، فساد، تصمیمات کوتاهمدت و فقدان چشمانداز توسعه، فرصتهای خود را از دست دادهاند. در مقابل، کشورهایی نیز بودهاند که با منابعی بسیار کمتر، اما با برنامهریزی و انضباط، مسیر توسعه را پیمودهاند.