به گزارش خبرآنلاین روزنامه اطلاعات نوشت:اما درست در همین نقطه باید به یک حقیقت بزرگتر نیز اندیشید.
تاریخ به ما میآموزد که بسیاری از شکستها یا هزینههای سنگین ملتها، از جایی آغاز شده که اختلاف نظر طبیعی، به شکاف سیاسی و سپس به رویارویی داخلی تبدیل شده است. در بسیاری از بزنگاههای تاریخی، از صفین تا نهضت ملی نفت، اختلافات داخلی در کنار عوامل بیرونی به پیچیدهتر شدن شرایط و افزایش هزینههای ملی انجامیده است.
در عین حال، باید میان «نقد دلسوزانه» و «تضعیف انسجام ملی» تفکیک قائل شد. انسجام ملی به معنای یکساناندیشی نیست؛ ملتهای بزرگ در دل اختلاف نظر رشد میکنند. آنچه خطرناک مینماید، نه نقد، بلکه تبدیل اختلاف دیدگاه به فرسایش سرمایه اجتماعی و بیاعتمادی عمومی است.
امروز ایران در موقعیتی متفاوت از گذشته قرار دارد. توان نظامی کشور، ظرفیتهای بازدارندگی، عمق راهبردی و قدرت اثرگذاری منطقهای ایران، واقعیتهایی هس جان دادند. خون آنان نباید میان ما دیوار بکشد؛ باید میان ما پل بسازد. ایران هرگاه در برابر تهدیدهای خارجی ایستاده، بیش از هر چیز بر سرمایه همبستگی ملی تکیه کرده است. این سرمایه به آسانی به دست نیامده و نباید در هیاهوی رقابتهای سیاسی فرسوده شود.
اگر دشمن امروز چشم به ایران دوخته است، بیش از هر چیز منتظر دیدن شکاف در صفوف ماست. و چه پاسخی کوبندهتر از این که بداند ایرانیان میتوانند اختلاف نظر داشته باشند، اما هرگز اجازه نمیدهند اختلاف نظر، قدرت ملیشان را تضعیف کند.
تاریخ بارها ثابت کرده است که دشمن از موشکها، قوای مسلح شرافتمند و اتحاد مردم ایران آسیب میبیند، اما از تفرقه ایرانیان جان میگیرد. مبادا آنچه را دشمن در میدان نتوانست به دست آورد، ما در هیاهوی دوقطبیهای سیاسی به او هدیه کنیم.
17302