روزنامه‌ها و انقلاب؛ میراثی که کم‌رنگ شد/چند “روزنامه” در ایران منتشر می شود؟

در آستانه چهل‌وششمین سالگرد انقلاب اسلامی، رسانه‌های ایران در دو راهی بقا و تأثیرگذاری قرار دارند؛ روزنامه‌هایی که روزی روایت‌ساز بودند، حالا در سایه سرعت بی‌رحم فضای مجازی و هزینه‌های سرسام‌آور کاغذ، برای حفظ جایگاه خود می‌جنگند.

روزنامه‌ها و انقلاب؛ میراثی که کم‌رنگ شد/چند

به گزارش سرویس سیاسی تابناک، در دوران قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ۵۷، رسانه‌های رسمی، روایت‌های رژیم را بازتاب می‌دادند. اما در مقابل، اعلامیه‌ها، نوار‌های کاست، روزنامه‌های زیرزمینی و حتی دیوارنویسی‌ها به رسانه‌های مردمی تبدیل شدند. این ابزار‌های ساده، اما تاثیرگذار توانستند صدای اعتراض مردم را به گوش یکدیگر برسانند و نقشی مهم در بسیج افکار عمومی ایفا کنند.

روزنامه‌ها و انقلاب؛ میراثی که کم‌رنگ شد/چند

خاطرات و تاریخ انقلاب با “روزنامه ها” گره خورده است، محال است بتوانید تیترهای جذابی چون “شاه رفت” یا “امام آمد” را از تاریخ پاک کنید، مردم در برهه های حساس انقلاب و جنگ از صفحه اول روزنامه ها به عنوان “پلاکارد” استفاده می کردند! 

خاطرات و تاریخ انقلاب با “روزنامه ها” گره خورده است، محال است بتوانید “شاه رفت” را از تاریخ پاک کنید، مردم در برهه های حساس انقلاب و جنگ از تسلط بر روایت اول، و ارائه تحلیل‌های عمیق و مستقل است، ویژگی‌هایی که به تخصص حرفه‌ای، سازگاری با تحولات فناوری، و البته استقلال اقتصادی وابسته‌اند. رسانه‌ای که از بودجه نهادی تأمین می‌شود که باید عملکردش را نقد کند، چگونه می‌تواند نگهبان منافع عمومی باشد؟ این وابستگی مالی، استقلال محتوایی را به چالش می‌کشد و اعتماد عمومی را از بین می‌برد.

مهم‌ترین چالش امروز رسانه‌های داخلی همین است: آنها به جای آنکه روایت‌ساز باشند، به روایت‌پذیر تبدیل شده‌اند؛ مصرف‌کننده نسخه‌های آماده‌ای که دیگران نوشته‌اند. دهه فجر می‌تواند فرصتی برای بازنگری در این وضعیت باشد، فرصتی برای پرسش از خود: آیا رسانه‌ها هنوز می‌توانند صدای مردم باشند؟

 (منابع و آمار: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی)

منبع: تابناک

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *