اقتصاد۲۴- درست وقتی که ایران سالانه معادل ۸۰ میلیارد دلار انواع حاملهای انرژی را از طریق هدررفت از دست میدهد و روزانه ۲ میلیون بشکه نفت خام معادل را به باد میسپارد، تمرکز بر صرفهجویی در بخشهای مختلف اقتصادی میتواند این بحران را بدون نیاز به سرمایهگذاریهای کلان در توسعه میادین گازی و نفتی جدید با هدف مصرف بیشتر در داخل، برطرف کند. وقتی به تعبیر کارشناسان فقط درمرغداریهای این کشور سالانه ۲.۴ میلیارد مترمکعب گاز مصرف میشود ولی مجبورند برای اینکه سطح آمونیاک سالنها بالا نرود درها را باز بگذارند و گرما را هدر بدهند و حاضر نشوند دستگاههای ظاهرا گران قیمت سنسور اکسیژن و دامپر تعویض هوا را مورد استفاده قرار دهند میتوان تصور کرد که در بقیه بخشهای مصرف کننده مواد فسیلی چه میگذرد.
حالا دیگر بر کسی پوشیده نیست که صرفه جویی اساسی در مصرف نه تنها وابستگی به هیدروکربنها را کاهش میدهد، بلکه ما را از افتادن در دام سیکل تکراری تولید-مصرف-هدررفت حفظ میکند. واضح است که سرمایهگذاری در بهینهسازی مصرف، جایگزین هزینههای نجومی استخراج و تولید میشود و اقتصاد کشور را از چرخه معیوب نجات میدهد.
ما به عنوان یکی از بزرگترین تولیدکنندگان نفت و گاز جهان، با چالش هدررفت عظیم انرژی دست و پنجه نرم میکنیم. روزانه حدود ۹ میلیون بشکه نفت خام برابر مجموعه گاز، برق، بنزین، گازوئیل و سایر حاملها تولید میشود. از این حجم، ۵ میلیون بشکه در مصرف داخلی جذب، ۲ میلیون بشکه صادر و ۲ میلیون بشکه دیگر به صورت هدررفت نابود میشود.