دهکدهای در لبه جهان؛
روایت یک برنده نوبل از زنده ماندن در رومانیِ چائوشسکو
دهکدهای در لبه جهان (The Village on the Edge of the World) تازهترین کتاب هرتا مولر، برنده نوبل ادبیات، است؛ روایتی تکاندهنده از تابآوری و انسانیت در دل یکی از تاریکترین فصلهای تاریخ اروپا. این کتاب، که با ترجمه کیت مکناتن منتشر شده، هم خاطرهنگاری است و هم شهادتی ادبی بر زندگی زیر سایه ترس، نظارت و سرکوب.
سرویس بینالملل خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- الهه شمس: وقتی هرتا مولر، نویسنده برنده جایزه نوبل ادبیات، در دهکدهای دلگیر در رومانی غربی بزرگ میشد، در سالهای اوج کمونیسم دهه ۱۹۵۰، خیلی زود یاد گرفت که یک قانون خانوادگی از همه چیز مهمتر است: پوست کندن سیبزمینی با دقت و وسواس بینهایت. مادر او پنج سال را در آستانه مرگ ناشی از گرسنگی در یک اردوگاه کار اجباری شوروی گذرانده بود؛ او یکی از دهها هزار نفر از اقلیت آلمانیتبار رومانی بود که پس از شکست آلمان نازی به اتحاد جماهیر شوروی تبعید شدند.
مولر در کتاب جدیدش، دهکدهای در لبه جهان (The Village on the Edge of the World)، مینویسد: «مادرم اصرار داشت پوست سیبزمینی یکتکه باشد: نازکِ نازک و دایرهای، مثل نواری پیچخورده. اگر چاقوی من بیش از حد در سیبزمینی فرو میرفت، بر سرم فریاد میکشید… گرسنگی مزمنی که او پس از بازگشت از اردوگاه با خود داشت، سرچشمه همدستی همیشگیاش با سیبزمینی بود.»