01 / 02 /1405
به گزارش خبرگزاری آنا، احمد علی نوربالا، عضو پیوسته فرهنگستان علوم پزشکی جمهوری اسلامی ایران در یادداشتی نوشت:
در تاریخ ٢٣ خرداد ١٤٠٤، درست زمانی که بین دو طرف توافق شده بود که دور بعدی مذاکرات ایران و آمریکا، صورت پذیرد، دو کشور صاحب بمب اتمی یعنی آمریکا و اسراییل، به یک کشور غیراتمی حمله نظامی کردند. با عنوان مخالفت ادعایی با جهت گیری ایران برای دستیابی به سلاح هستهای. این حمله منجر به آسیب جدی زیر ساختی و نظامی و کشتن عدهای از فرماندهان نظامی و دانشمندان و نیز مردم عادی ایران شد. متاسفانه تعداد معدودی از کشورها، این حملات غیر قانونی و مخالف با قواعد بینالمللی را به صورت صریح محکوم نمودند و حتی برخی آن را کار کثیف مثبت قابل دفاع خواندند. بعد از دوازده روز، آتش بس برقرار شد و سپس قرار بر مذاکرة مجدد شد.
بار دیگر نیز در زمانی که دو طرف در حال مذاکره بودند، متاسفانه در صبحگاه روز شنبه ٩ اسفند ماه ١٤٠٤ علاوه بر ترور ناجوانمردانه رهبر انقلاب اسلامی ایران، حضرت آیت اﷲ سید علی خامنهای، به مدرسه شجرة طیبه در میناب هم حمله شد و علاوه بر شهادت قائد و رهبر کشور ایران، بیش از ١٦٠ نفر از نوشکفتگان مدرسه میناب نیز در یک روز پرپر شدند و البته به دنبال آن تداوم ترور شخصیت های علمی، امنیتی، نظامی و حمله به مراکز فرهنگی علمی و اقتصادی، به صورت حجمی وسیع صورت گرفت. پرواضح بود که نیروهای نظامی ایران هم مقابله جدی دفاعی را در همان ساعات اولیه شروع نمودند. با کمال تاسف باز هم شاهد محکومیت صریح این حملات از تعداد قلیلی از کشورها و مجامع بین المللی و حقوق بشری بودیم.