شراره داودی
دوشنبه ۱۳ بهمن ۱۴۰۴ – ۱۷:۱۳
در بهار سال ۱۳۲۴ همراه دوستان به املاکشان که نزدیک ساری در کنار دریای خزر قرار داشت، رفتیم. مردمان روستایی که در آن نواحی زندگی میکردند، در کلبههای گلی به سر میبردند و بیش از دو وعده در روز غذا نمیخوردند، که تازه آن هم از مقداری نان خشک و ماست فراتر نمیرفت. مالکین تمام محصول برنج روستاییان را از آنها میگرفتند و مأموران دولت نیز آنها را به شدت تحت نظر داشتند تا اگر هرکدامشان از دادن سهم مالکانه خودداری کنند، تنبیه شود.
منبع: کتاب سقوط شاه – نوشته فریدون هویدا – پهلوی از زبان پهلوی