رمان «بیژن و ثریا» نوشته منوچهر عابدیراد روایت داستان دلدادگی و وفاداری دو جوان است که از میان شعلههای عشق خود را دوباره پیدا میکنند.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، «بیژن و پریا» روایتی از عشق و وفاداری به عهدی نانوشته است. داستان در شهر لار آغاز میشود؛ جایی که نخستین مواجهه بیژن و ثریا، پیش از آنکه نام عشق بگیرد، به صورت شناخت خاموش شکل میگیرد. با مهاجرت ثریا به دبی، رمان وارد مرحله جدایی میشود و نامهها و اشعار، محور روایت هستند در زمان حال، ( سال ١٤٠٤) روایت به شکل مستند وارد می شود؛ پروژهای درباره مسیر دریایی راه ابریشم و کشف صندوقچه ای در خلیج فارس که این صندوقچه، حامل نامههایی از گذشته است و نقش دروازه زمان را ایفا میکند.
