گروه حماسه و جهاد دفاعپرس– میثم رشیدی مهرآبادی؛ در دل سالهای دفاع مقدس، روایتهایی هست که از دل خاک و خون و ایثار جوانه میزنند؛ قصههایی که نه در کتابها، که در سینه رزمندگان زنده مانده است. گفتوگو با «محمد علیهمتی» همرزم سردار شهید «حاج محسن دینشعاری» روایت صمیمانه یکی از تخریبچیهای گردان مهندسی رزمی لشکر ۲۷ محمد رسولالله (ص) است از روزهایی که با دستهای خالی و قلبی سرشار از ایمان، در میدانهای مین جنوب و غرب کشور، معبری برای عبور رزمندگان میگشودند.
محسن در یکی از روزهای زیبای سال ۱۳۳۸ در جمع گرم و صمیمی خانواده دینشعاری به دنیا آمد. با شروع جنگ تحمیلی عاشقانه به جبهههای نبرد شتافت و به عنوان مسئول گردان تخریب لشگر ۲۷ محمدرسولالله (ص) مشغول به خدمت شد و در سال ۱۳۶۳ به سفر حج رفت. در عملیاتهای طریقالقدس و کربلای ۱ یادآور دلاوریها و رشادتهای خالصانه او در راه دفاع از میهن است زمانیکه قرار بود برای بار دوم به سفر حج مشرف شود و به خاطر مسئولیتهایی که در جبهه داشت از تشرف به حج منصرف شد، اما در همان سال در روز پانزدهم مردادماه سال ۱۳۶۶ درست مصادف با روز عید قربان به مسلخ عشق رفت و اسماعیلوار جان خویش را در حین خنثیسازی مین در قربانگاه سردشت فدای معبود ساخت. مزار مطهر او در قطعه ۲۹ بهشتزهرای تهران قرار دارد.
درباره زندگی این شهید بزرگوار کتابی با عنوان «لبخندی به معبر آسمان» به همت گروه تحقیقاتی فتحالفتوح منتشر شده است.
