«بدنامی اونقدرها هم که میگن بد نیست؛ مشتری خودش رو داره». این یکی از دیالوگهای سومین فیلمِ «علیرضا صمدی» است؛ کارگردانی جوان که موضوع اثر جدید خود را به جنبش «می تو» اختصاص داده و فیلمی را روی پرده بُرده که بهشکلی مستقیم از این جنبشِ بزرگ میگوید. جنبشی که سالهاست در ایران آغاز شده و سینمای ایران هم سعی کرده از قافله آن عقب نماند.
به گزارش فیلمنیوز، ماجرای «می تو» پس از چند سال به سینمای ایران نیز باز شد و تعدادی از زنانِ سینماگر دربارهی تجربیاتِ تلخ خود در این زمینه سخن گفتند. ابعاد این ماجرا به شکلی گسترده شد که جمعی از سینماگران زن ایران، در بیانیهای نسبت به نبود محیط امن برای کار خود در سینمای کشور معترض شدند. آنها تقاضای تشکیل کمیتهای مستقل در خانه سینما برای رسیدگی به این روایتها کردند. در این سالها که جنبش «می تو» راه افتاده است، سینمای جهان آثار متعددی در این زمینه خلق کرده است؛ سینمای ایران اما اگرچه در این سالها نیز فیلمهای متعددی دربارهی مسئلهی تجاوز ساخته است اما «روایت ناتمام سیما» به کارگردانی «علیرضا صمدی» در کنار فیلمهای «ابلق»، «استاد» تنها دستاوردِ سینمای ایران از این جنبشِ عظیم است.
