زلزله بم فقط یک فاجعه طبیعی نبود؛ زخمی عمیق بر حافظه جمعی ایرانیان بود که هنوز داغ آن تازه است
جوان آنلاین: زلزله بم فقط یک فاجعه طبیعی نبود؛ زخمی عمیق بر حافظه جمعی ایرانیان بود که هنوز داغ آن تازه است. فیلم «احمد» به کارگردانی امیرعباس ربیعی، به جای بازتولید اندوه یا بهرهبرداری احساسی از این فاجعه، به سراغ پرسشی اساسی میرود؛ در ۱۲ ساعت نخست یک بحران ملی، مسئولیت واقعی چگونه معنا پیدا میکند؟
فیلمی درباره زلزله بم
زلزله بم از آن دست وقایعی است که با گذشت سالها، نهتنها فراموش نشده، بلکه هر بار یادآوریاش، زخمی قدیمی را تازه میکند. هزاران جان از دسترفته، شهری ویران و مردمی که در بهت و فقدان رها شدند، اما در کنار این داغ بزرگ، یک واقعیت دیگر هم وجود دارد که کمتر به آن پرداخته شدهاست: ۱۲ ساعت اولیه پس از زلزله؛ ساعاتی که نه رسانهها هنوز رسیدهبودند، نه ساختارهای رسمی بهطور کامل فعال شدهبودند و نه تصویر روشنی از ابعاد فاجعه وجود داشت. «احمد» دقیقاً در همین بازه زمانی نفس میکشد.
فیلم سینمایی «احمد» آگاهانه از بازسازی کامل فاجعه یا نمایش گسترده ویرانی پرهیز میکند. این یک انتخاب مهم است. ربیعی میداند که بازنمایی رنج، اگر به فهم منجر نشود، خیلی زود به مصرف احساسی بدل میشود؛ بنابراین تمرکز فیلم نه بر «فاجعه»، بلکه بر مدیریت بحران در لحظه فقدان قطعیت است؛ جایی که تصمیم، پیش از دستورالعمل شکل میگیرد.
