به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایبنا ، یازدهمین مجلد از مجموعه «مشاهیر کتابشناسی معاصر ایران» به قلم سیدمحمدحسین حکیم، به زندگی و اقدامات فرهنگی محمدتقی دانشپژوه، اختصاص دارد. این مجموعه از سوی خانه کتاب و ادبیات ایران منتشر شده است.
محمدتقی دانشپژوه در میان نسلهایی از علم و دیانت به دنیا آمد؛ خانوادهای که خوشنویسی، اجتهاد، کتاب و قرآن بخشی از زندگی روزمرهشان بود. از همان روزهای کودکی به مدرسههای حاجعلی کوچک و هاشمی رفت و پیش از نوجوانی طعم نسخههای خطی را چشید. مرگ پدر، او را راهی قم کرد؛ شهری که در آن زیر نظر استادانی چون آیتالله مرعشی نجفی و میرزاهاشم آملی درس خواند. اما این آغاز بود.
دو سال بعد، زندگی او را دوباره به آمل بازگرداند، سپس تهران؛ شهری که دانشپژوه بهسرعت در آن هویت علمی خود را پیدا کرد. سالها در مدرسه سپهسرانسه در دست است. در واقع نخستین نوشتههای او ترجمه دو کتاب النکت الاعتقادیة شیخ مفید و مصادقة الاخوان شیخ صدوق در ۱۳۲۴ ـ۱۳۲۵ از عربی به فارسی بود.
او کتابخانه شخصی خود را در ۱۳۷۴ به کتابخانه مجتبی مینوی اهدا کرد که اکنون آن شش هزار مجلد با نام «گنجینه دانشپژوه» در آن جا نگهداری میشود.
دانشپژوه در ۲۷ آذر ۱۳۷۵ دیده از جهان بست و جسمش در قطعه هنرمندان و نویسندگان بهشت زهرا آرام گرفت. جایی که در یک سو همکار و دوست دیرینهاش عباس زریاب خویی خفته است و در طرف دیگر احمد تفضلی که کمتر از یک ماه پس از مرگ دانشپژوه به ناگهان درگذشت. او به راستی یکی از کسانی بود که کلمه «جانشینناپذیر» در حقش به تمامی صدق میکرد.
216216