به احترام مشی و مرامی که این روزها به آن نیاز داریم و بهتر اینکه رشادتهایشان را برای خودمان مرور کنیم. به احترام همت، باکری، باقری، کاوه و تمام فرماندهان جوانی که برای وطن جنگیدند و پیروز شدند؛ به مناسبت سالروز شهادت حسن باقری حماسهسرایی فرماندهان جوان جنگ را مرور میکنیم.
جوان آنلاین: به افتخار و احتـــرام فرماندهان جوانی که جنگ را اداره کردند و به احترام تمام نامهایی که نهفقط برای شعرهای حماسی و آهنگهای انقلابی به یادگار نماندند. به احترام مشی و مرامی که این روزها به آن نیاز داریم و بهتر اینکه رشادتهایشان را برای خودمان مرور کنیم. به احترام همت، باکری، باقری، کاوه و تمام فرماندهان جوانی که برای وطن جنگیدند و پیروز شدند؛ به مناسبت سالروز شهادت حسن باقری حماسهسرایی فرماندهان جوان جنگ را مرور میکنیم.
اگر بخواهم بهانه نگارش این گزارش را بیان کنم، قطعا حسن باقری آن بهانه است. در سال 1358 فعالیتش را در روزنامه جمهوری اسلامی آغاز کرد. حضورش در سازمان اطلاعات سپاه باعث میشود نام غلامحسین افشردی به حسن باقری تغییر کند. بعد از آغاز جنگ به مناطق جنوب میرود و به دستور محسن رضایی به جمعآوری اطلاعات از مناطق درگیر جنگ میپردازد. این اقدام حسن در اصل آغاز تاسیس واحد اطلاعات رزمی در سپاه بود. این دانشجوی 24ساله جایی در تشریح وضعیت موجود در جنگ میگوید: «این جنگ فرصتهای طلایی بسیاری را برای رشد استعدادها به ما داده است. نیروهای ما با توجه به بعد انقلابیای که دارند و چشم و گوش بسته تابع قانونهای از خارج آمده نیستند، میتوانند از قالبهای پیشساخته خارج شوند و با فکر سازنده خویش، روشهایی را ابداع کنند که دشمن نخواهد توانست بهسادگی به دفاع در مقابل آنها برخیزد.» در عملیات شکست حصر آبادان حسن باقری فرماندهی محور عملیاتی دارخوین و ماهشهر را بهعهده داشت. در عملیات بزرگ فتحالمبین هم حسن باقری فرمانده قرارگاه نصر بود. پس از این عملیات محسن رضایی، فرمانده وقت سپاه به حسن باقری دستور داد تمام کارهای خود را تعطیل و شناسایی منطقه عملیاتی بیتالمقدس را آغاز کند. پس از آزادسازی خرمشهر حسن باقری به قرارگاه کربلا میرود. حسن باقری در 9 بهمن 61 به شهادت میرسد و امام خمینی(ره) پس از شهادتش روی عکس او نوشتند: «خداوند شهید شبزندهدار ما را با شهدای صدر اسلام محشور فرماید. اگرچه نمیتوان با اندک اطلاعات بهروی کاغذ، معرف شخصیت حسن باقری بهعنوان یک نخبه، میراث معنوی و سرمایه ملی بود.»
محمد بروجردی | ۱۳۳۳