جنوب ایران همیشه روایت متفاوتی از زندگی داشته است؛ روایتی که در آن، آفتاب سوزان، رطوبت دریا و خاکی که در نگاه نخست خشک و کمجان به نظر میرسد، با تلاش مردم به باغهایی سرسبز و پربار تبدیل میشود.
جنوب ایران همیشه روایت متفاوتی از زندگی داشته است؛ روایتی که در آن، آفتاب سوزان، رطوبت دریا و خاکی که در نگاه نخست خشک و کمجان به نظر میرسد، با تلاش مردم به باغهایی سرسبز و پربار تبدیل میشود. در این سرزمین، کشاورزی تنها به بارش باران وابسته نیست، بلکه حاصل سالها تجربه، صبر و سازگاری انسان با طبیعت است؛ جایی که هر درخت، نشانی از امید و هر محصول، نتیجه ماهها مراقبت و تلاش است.
استان هرمزگان یکی از شاخصترین نمونههای این همزیستی با طبیعت به شمار میرود. استانی که علاوه بر موقعیت راهبردی در سواحل خلیج فارس و دریای عمان، به واسطه تنوع اقلیمی خود، ظرفیت کمنظیری برای تولید محصولات کشاورزی خاص و ارزشمند دارد. از دشتهای گرم جنوب تا دامنههای حاصلخیز، هر منطقه ویژگیهایی دارد که آن را برای پرورش گونهای از محصولات باغی مناسب کرده است.
هرمزگان را نمیتوان تنها با بنادر و تجارت دریایی شناخت. در پس تصویر کشتیها و اسکلهها، هزاراابسته نیست؛ بلکه بهرهوری، ایجاد ارزش افزوده، توسعه صنایع وابسته و استفاده بهینه از منابع از مهمترین شاخصهای توسعه پایدار در کشاورزی به شمار میروند.
در چنین شرایطی، توجه به محصولات گرمسیری و ظرفیتهای کمنظیر هرمزگان در تولید این محصولات، اهمیت ویژهای پیدا میکند. بررسی وضعیت تولید، فراوری و بازار این محصولات، علاوه بر معرفی توانمندیهای استان، میتواند تصویری روشن از فرصتهای سرمایهگذاری، چالشهای پیش رو و چشمانداز توسعه کشاورزی در جنوبیترین استانهای کشور ارائه دهد.
در ادامه، مشروح گفتوگوی ما با محسن یکتاپور، رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان هرمزگان درباره وضعیت تولید انبه، ظرفیتهای صنایع تبدیلی، چالشهای منابع آبی و چشمانداز توسعه میوههای گرمسیری در این استان را میخوانید.
سطح زیر کشت باغهای انبه در استان هرمزگان چه میزان بوده و میزان تولید پیشبینی شده چقدر است؟