بر اساس قانون زمین شهری، زمینهای موجود در محدوده قانونی و حریم استحفاظی شهرها و شهرکها به سه دسته موات (زمینهای بدون سابقه عمران و احیا و بدون مالک)، بایر (زمینهای با سابقه عملیات عمران و احیا که به مرور زمان به حالت موات برگشتند) و دایر (زمینهای با سابقه عملیات عمران و احیا که همچنان آباد هستند) تقسیم میشوند.
به گزارش سرویس اقتصادی تابناک، بر اساس مشاهدات و گزارشهای مردمی، در اوایل انقلاب سال ۱۳۵۸، شهرداری وقت برای پیشبرد پروژه اتوبان بهشت زهرا (بزرگراه شهید تندگویان)، آن دسته از خانههای محله خانی آباد نو که در داخل این طرح قرار میگرفتند را از مالکان شان خریداری کرد و به ازای پول، قطعه زمینهای موجود در مقابل بیمارستان مفرح در محله یاخچی آباد را به آنها داده است. تمامی فرآیندهای این نقل و انتقالات به صورت رسمی و قانونی انجام شده و سند مالکیت شش دانگ عرصه و عیان نیز برای مالکان صادر شده است.
در واقع این زمینهای داده شده، جزو زمینهای موقوفه آقای مفرح است که حدود ۹۰ سال پیش، ٦ دانگ آن را وقف بیمارستان مفرح کرد تا هزینههای بیمارستان تامین شود، اما بخشی ازاین اراضی طبق قانوید مبلغی چند میلیاردی به این اداره بپردازند، زیرا ملکشان وقفی است.
قربانی واقعی این ماجرا، مردم بی تقصیری هستند که به اعتبار قانون مصوب شورای انقلاب و شهرداری وقت، با مسئولین همکاری کرده و خانههای خود را برای پروژه عمرانی بزرگراه تندگویان به امید سکونت در جایی دیگر ترک کردند، این مردم در حالی دست به چنین اقدامی زدند که ارزش مالی خانههای محله پیشین شان یعنی خانی آباد نو، هم در گذشته و هم امروز، بیشتر از محله یاخچی آباد است. در حقیقت شرایط آنها با سایر ساکنین املاک اوقافی مفرح، بسیار متفاوت است، پس به دور از عدالت است که برخورد قانونی مشابهی با آنها شود.