برای کسانی که با تاریخ سیاست فرهنگی و جنگ نرم در ایران آشنا هستند، چنین حساسیتی نسبت به محصولات فرهنگی بیگانه عجیب نیست. در واقع، این رویکرد ادامه همان استراتژیایست که سالها با هدف “مهندسی فرهنگی” دنبال شده است.
مسئولان فرهنگی ایران ب…
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه معاصر، جواد آل حبیب- قصهگویی بهعنوان جنگ روانی.ایران چه چیزی در «شرک» میبیند — و چرا باید بیشتر به روایتهای کودکی توجه کرد. اگر روزی در ایران بحث ممنوعیت پخش انیمیشنهایی مثل «شرک» یا سایر محصولات فرهنگی غربی مطرح شود، نباید فقط بهعنوان مقابله با کارتون یا سرگرمی کودکانه آن را تحلیل کرد. موضوع فراتر از انیمیشن است. بحث بر سر کنترل ارزشهاست، نه فقط محتوا. قصههای کودکی حامل ارزشهای فرهنگیاند و میتوانند رفتار سیاسی افراد در بزرگسالی را بهطور بنیادین شکل دهند. با این حال، در فضای روانشناسی رسمی یا سیاستگذاری فرهنگی کشور، اغلب قدرت روایتهای کودکانه نادیده گرفته میشود.