زهرا صالحی، جانباز ترور در گفتوگو با میزان در شرح حادثه منجر به جراحتش، گفت: صبح روز ۲۸ مرداد سال ۱۳۶۵ زمانی که عازم محل کارم بودم، در میدان فردوسی دچار حادثه شدم؛ من یک عابر پیاده بودم که بر اثر یک انفجار دچار جراحت شدم؛ جریان حادثه منجر به جراحت من از این قرار بود که منافقین در خودروی کنار یک دفتر هواپیمایی در میدان فردوسی بمب گذاشته بودند؛ زمانی که من از کنار خورو عبور میکردم، این بمب را منفجر کردند؛ ترکش این بمب باعث شد من دست راست خود را از ناحیه زیر کتف از دست دادم.
جانباز ترور اظهار کرد: شدت انفجار بسیار زیاد بود و همهجا دچار حریق شد؛ شیشههای ساختمانها شکست و دودوغبار به هوا بلند شد؛ بر اثر آن انفجار تروریستی ۱۶ نفر در دم به شهادت رسیدند؛ ازجمله شهدا و آسیبدیدگان خانوادهای بودند که از بوشهر آمده بودند تا برای رفتن به مشهد بلیط بگیرند؛ همه افراد این خانواده بر اثر انفجار آسیب دیدند؛ دختر این خانواده در بیمارستان کنار من بستری بود و این جز خاطراتی است که هیچگاه از یاد نمیبرم.
صالحی، بیان کرد: در کنار دفتر هواپیمایی حادثهدیده یک ساندویچی بود و من بعد از حادثه فکر میکردم گاز این ساندویچی منجر شده است؛ حتی به ذهنم هم نمیرسید که بمبی منفجر شده باشد؛ من پس از انتقال به بیمارستان متوجه شدم که قربانی یک انفجار تروریستی شدهام و این اتفاق یک بمبگذاری بوده است.
وی با بیان اینکه شوکه شدن باعث شد حتی عکسی از زمان جراحت خود نداشته باشد، گفت: من دختر جوان و شادی بودم که در زمان بستری شدن در بیمارستان ۲۰ ساله شدم؛ دوره بستری بودنم در بیمارستان بسیار سخت گذشت؛ خانواده و برادرم تلاش کردند که بهترین درمان را برای من فراهم کنند؛ آنها تلاش کردند حتی من را برای درمان به خارج از کشور اعزام کنند، اما، چون شدت ضایعه زیاد بود، پزشکان مخالفت کردند و گفتند زمان برای درمان سریع از دست میرود.