روایت امام صادق درباره تاسوعا و عاشورای حسینی بیانگر آن است که غم شهادت امام حسین نه تنها اهل زمین، بلکه اهل آسمان را نیز در برگرفته و در دل همه جهانیان، مخصوصاً مؤمنان، اندوهی عمیق و ماندگار بر جای گذاشته است.
جوان آنلاین: محرم و روزهای اوج آن، بهویژه نهم و دهم، نهتنها برای شیعیان که برای تمام جهانیانِ تشنه عدالت و انسانیت، یادآور بزرگترین مظلومیت تاریخ است. هر سال با فرارسیدن تاسوعا و عاشورا، قلوب میلیونها انسان در سراسر عالم، آگاهانه یا ناخودآگاه، غرق در اندوه و حزن میشود؛ اندوهی که ریشه در حادثهای دارد که با خون پاکترین فرزندان بشر آبیاری شد. این غم نه تنها یک اندوه تاریخی، بلکه ماتمی به وسعت عوالم هستی است که از عمق زمین تا بلندای عرش خدا را فرا میگیرد.
به گزارش تسنیم، در چنین روزهایی، روایات اهلبیت علیهمالسلام اسرار و ابعاد تازهای از عظمت کربلا را برای دلهای آگاه میگشایند. امامان معصوم با توصیف عظمت مصیبت قتل امام حسین، پیامی روشن و ماندگار به ما میدهند: سوز کربلا فقط مربوط به یک قوم یا یک نقطه از زمین نیست بلکه این مصیبت، دلهای اهل آسمان، زمین و همه مؤمنان را در هر عصر و زمانی جریحهدار و عزادار میکند.
به عنوان نمونه شیخ کلینی در جلد چهارم از کتاب شریف اصول کافی نقل میکند فردی به نام عبدالملِک از امام جعفر صادق علیه السلام درباره روزه گرفتن روز تاسوعا و عاشوراى محرم پرسید. امام فرمود:
تاسوعا روزى است که امام حسین علیه السلام و یارانش در کربلا محاصره شدند و اهل شام در اطراف آنان اجتماع کردند. ابن مرجانه و ابن سعد از کثرت لشکر خود خوشحال شدند و امام حسین و یاران او را در آن روز ضعیف شمردند یقین کردند که براى حسین یاورى نخواهد آمد و اهل عراق آن حضرت را امداد نخواهند کرد. پدرم به فداى آن حسینى که ضعیف شمرده شد و غریب بود.