خبرگزاری میزان – تحت استعمار کانادا، مردم بومی «مشکل» بودند، زیرا مانع از دسترسی مهاجران به زمینها و منابع میشدند؛ بر اساس قوانین انگلیس و کانادا، مردم بومی مالکیت و حقوق زمین را داشتند و بنابراین مدارس شبانهروزی مرکزی برای حذف تدریجی این مالکیت ایجاد شدند.
به گزارش «thetyee.ca»، بیش از چهار هزار و صد کودکی که در مدارس شبانهروزی بومیان در سراسر این کشور جان باختند، همانطور که توسط پروژه کودکان گمشده شناسایی شد، نهتنها فاجعه از دست دادن خویشاوندی، بلکه وزن یک سیستم اقتصادی و سیاسی استعمار را نشان میدهد که تا به امروز به آسیب رساندن به مردم بومی ادامه میدهد.
با گسترش این فرآیند و منزوی شدن مردم بومی در دستیابی به ذخایر، توانایی آنها برای مدیریت و کنترل منابع به شدت محدود شد؛ آنها به عنوان فرهنگی که توسط آسیبهای اجتماعی تعریف میشود هدف برچسبگذاری قرار گرفتند: بیکاری، فقر، اعتیاد و غیره.