به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از مهر، سعید قاسمی نویسنده فیلمنامه کوتاه «خونبس» درباره شکلگیری ایده اولیه این اثر گفت: به پیشنهاد یکی از فیلمسازان شناختهشده، در صفحات حوادث روزنامهها به دنبال سوژههایی بودم که ظرفیت تبدیل شدن به یک درام پرکشش را داشته باشند. در این میان با سنتی به نام خونبس آشنا شدم؛ رسمی که برایم بسیار تأملبرانگیز بود. پس از مطالعه بیشتر، با گزارشها و روایتهای متعددی، بهویژه از دهههای اخیر ایران، مواجه شدم و همین موضوع جرقه نگارش این فیلمنامه را زد.
وی افزود: خونبس سنتی است که در گذشته در میان برخی اقوام و عشایر ایران، از جمله عرب، لر، کرد و فارس با هدف پایان دادن به چرخه خونخواهی و انتقام رواج داشته است. بر اساس این رسم، نزدیکترین دختر خانواده قاتل به عقد یکی از مردان خانواده مقتول درمیآمد تا از طریق ایجاد پیوند خانوادگی، به نزاع پایان داده شود. در بسیاری از موارد این ازدواجها بدون رضایت دختر و بهصورت اجباری انجام میشد، هرچند گاه تلاش میشد رضایت ظاهری او نیز جلب شود.
قاسمی عنوان کرد: با گسترش نظام حقوقی و تحولات اجتماعی، بهویژه پس از انقلاب، اجرن بینالمللی بارها به آن اشاره کردهاند، ساختار داستان است. از نگاه آنها، رستا تنها در برابر یک فرد قرار ندارد، بلکه با ساختاری روبهرو است که راه گریزی برای او باقی نمیگذارد. این مسئله یکی از دغدغههای اصلی من در نگارش فیلمنامه بوده است؛ مواجهه انسان با سنتها و ساختارهایی که بدون نگاه انتقادی از نسلی به نسل دیگر منتقل شدهاند.
قاسمی در پایان اظهار کرد: پایان تلخ و تکاندهنده فیلمنامه نیز از بخشهایی بوده که همواره مورد توجه مخاطبان خارجی قرار گرفته است. بسیاری از خوانندگان و شرکتکنندگان در دورخوانیها، پایان داستان را تأثیرگذار، غافلگیرکننده و ماندگار توصیف کردهاند. در سالهای اخیر نیز بارها درباره سنت خونبس، میزان رواج آن در ایران و چگونگی شکلگیری ایده این اثر از من پرسش شده است. این گفتگوها را فرصتی برای معرفی بخشی از فرهنگ، تاریخ و پیچیدگیهای جامعه ایران میدانم. به باور من، آنچه «خونبس» را برای داوران و مخاطبان بینالمللی جذاب کرده، تنها موضوع آن نیست، بلکه ترکیب یک روایت پرتنش، شخصیتهایی درگیر با انتخابهای دشوار، توجه به جزئیات و نگاهی است که میکوشد فرهنگ ایرانی را بدون کلیشه و در قالب روایتی انسانی و جهانشمول به تصویر بکشد.
59243