اگرچه باسواد بودن برای دکاندار در تهران قدیم امتیاز ویژهای محسوب میشد تا بتوانند حساب و کتاب کنند و حساب دفتری مشتریها را بنویسند، اما ویژگیهایی همچون چشمپاکی و اهل حرام و حلال بودن مهمتر از آن بود.
به گزارش مجله خبری نگار،کاسبهای تهران قدیم هر از گاهی مشتریها را دست بهسر میکردند، اما این رد کردن مشتری جنبه منفی نداشت و حکایت از مرام نیکوی مغازهدار داشت.