با سپری شدن روزهای اندوهبار دهه پایانی صفر و آغاز ربیعالاول، صحن و سرای حرم مطهر رضوی بار دیگر به سکون و آرامش همیشگی خود بازگشته است؛ اما هنوز طنین نوحههای بوشهری، نخلگردانی کویرنشینان و نغمههای آذری، گیلکی و کردی در حافظه زائران زنده است.
با سپری شدن روزهای اندوهبار دهه پایانی صفر و آغاز ربیعالاول، صحن و سرای حرم مطهر رضوی بار دیگر به سکون و آرامش همیشگی خود بازگشته است؛ اما هنوز طنین نوحههای بوشهری، نخلگردانی کویرنشینان و نغمههای آذری، گیلکی و کردی در حافظه زائران زنده است. «حسینیه حرم» امسال جلوهای باشکوه از همنشینی آیینهای عزاداری اقوام ایرانی بود؛ مجلسی که با حضور هیئتهایی از ۱۷ استان، شکوه همدلی و تنوع فرهنگی را در جوار مضجع امام رئوف(ع) به نمایش گذاشت و پشت صحنه آن، ماهها تلاش خاموش و پیوسته خادمانی رقم خورد که بار اصلی این میزبانی بزرگ را بر دوش داشتند.