نقدی بر ادعاهای شروین وکیلی؛
روایتهای آرزواندیشانه
محمد صادقی نوشت:اگر ما برای کشف و بیان حقیقت، تقدم انسانبودن بر نوع ملیت، اخلاقیزیستن و از میان بردن مرزهای میان انسانها نکوشیم، و به جای آن، با سخنها و ادعاهای بدون استدلال به تزریق هیجانات و موهومات در ذهن انسانها بپردازیم، نشانه این است که همچنان در راههای طیشده و زیانآوری گام برمیداریم که جز به تاریکی ختم نمیشوند.
سرویس تاریخ خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- محمد صادقی؛ در گزارش ایبنا از سخنرانی شروین وکیلی در دهمین نشست دیدارهای نویسندگان و خوانندگان مجله سیاستنامه، با ادعاهایی مواجه هستیم که بیش از هر چیزی جای تعجب دارند. وکیلی میگوید:«ما جنگ تهاجمی نداشتهایم و جنگهای تدافعی فراوان بودهاند و بارها به ایران حمله شده است. در جنگهای تدافعی یا پیروز شدهایم و یا جنگ ادامه پیدا کرده است.» نخست اینکه، از جنگهای تهاجمی میتوان به فتح بابل، فتح مصر توسط کمبوجیه دوم، جنگهای ایران و یونان، فتح هند توسط نادرشاه و… اشاره کرد، همچنین، جنگ دوم ایران و روس در دوره قاجاریه نیز در این شمار قرار میگیرد. دوم اینکه، بیشترین جنگهای تهاجمی ایران نیز در دوره هخامنشیان رخ دادند. سوم اینکه، در جنگهای تدافعی، همیشه چنین نبود که یا پیروز شدیم یا جنگ ادامه پیدا کرد که برای نمونه میتوان به، حمله اسکندر و سقوط هخامنشیان، حمله اعراب، حمله مغول و جنگ اول ایران و روس در دوره قاجار اشاره کرد.
وکیلی، همچنین گفته:«ما در تمدن ایران شاهکاری بزرگ داریم که همهچیز را با مفهوم مهر بیان میکنیم. نماد کشور ما، شیر و خورشید، نماد مهر است. عرفان ایران بر مهر استوار است و بخش عمده ادیان ایرانی نیز بر مفهوم مهر بنا شدهاند. سیاست ایرانشهری مبتنی بر مهر است. تنها در ایران است که این عاطفه و هیجانِ دوست داشتن اهمیت دارد و به آن ارج نهاده میشود. مهر، در شکل پایه و باستانی خود، میترا است که دو معنا دارد: یکی عشق و محبت و دیگری پیمان اجتماعی. مهر، ایزدِ جنگاوران است. مهر و محبت همینطور معلق و بیپشتوانه نیست؛ ایزدِ جنگاوران پشتیبان آن است و ایزدِ پیمان نیز از آن حمایت میکند. آدمها به دلیل مهری که دارند، درست میجنگند و در مسیر درستی میجنگند.»