گروه اجتماعی: بیش از بیست خبرنگار از رسانههای مختلف کشور حوالی ساعت ۶ صبح روز چهارشنبه، دوم تیرماه سال ۱۴۰۰ راهی فرودگاه مهرآباد تهران شدند که خود را به پرواز نیم ساعت بعد به مقصد ارومیه برسانند. پروازی که شروع ماموریتی بود که عنوان تور رسانهای برای بازدید از پروژههای ستاد احیای دریاچه ارومیه برایش انتخاب شد و نخستین مقصدش بازدید از تونل زاب در شهرستان پیرانشهر بود.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از ایسنا، بازدید از تونل علیرغم تمام خلاها ایمنی و سهلانگاریهایی که از سوی تیم برگزارکننده وجود داشت، به خیر گذشت و به سلامت به پایان رسید؛ مقصد بعدی سد کانیسیب بود که ظاهرا زمان بازدید از آن طبق برنامهریزی انجام شده پیش نرفته بود. بازدیدی که البته هیچ گاه انجام نشد و در میانه مسیر اتوبوس نامناسبی که برای انتقال خبرنگاران به این محل درنظر گرفته شده بود، در جادهای نامناسب واژگون و منجر به مرگ دو خبرنگار ایسنا و ایرنا یعنی مهشاد کریمی و ریحانه یاسینی و مصدوم شدن دیگر خبرنگاران حاضر در این اتوبوس شد.
از شوک و خشم تا وعده پیگیری
تور رسانهای ستاد احیای دریاچه ارومیه که از ساعت ۶:۳۰ صبح همان روز با پرواز از تهران به مقصد ارومیه آغاز شده بود، ۱۲ ساعت بعد و حوالی ساعت ۱۸:۳۰ به مرگ منتهی شد و جامعه رسانهای کشور را در شوک فروبرد. شوکی که خیلی زود و با انتشار تصاویری از نحوه نشستن عیسی کلانتری، رییس وقت سازمان حفاظت محیط زیست در برابر خبرنگاران آسیب دیده در این حادثه با خشم نیز آمیخته شد و اظهارنظرهای بعدی او هم بر شدت این خشم افزود. او حدود چهار روز بعد از حواشی که با نحوه نشستنش ایجاد کرده بود، در مصاحبهای مدعی شد که« اتوبوس انتخاب شده برای خبرنگاران برای مهمانان ویژه بوده و حتی اگر آقای رییس جمهوری یا معاون اول هم میآمد، آن را میآوردند. اتوبوس هیچ مشکلی نداشت و همه ضوابط فنی را داشت و چه کار میکردیم؟ خب راننده در سرازیری آمده و ترمزش خالی کرده است و تصادف اتفاقیست که افتاده است و چه مسئولیتی باید داشته باشیم؟»