امروز بسیاری از خانوادههای کارگری دیگر زیر خط فقر نیستند؛ یک پله پایینترند، جایی که حق انتخاب از میان میرود. آنها نه میتوانند مرغ و گوشت و ماهی بخرند و نه حتی برنج مناسبی برای خوراکشان تهیه کنند و بدتر این که جایگزینی هم ندارند چرا که شاهد پرواز قیمت حبوبات در کشور هستند.
اقتصاد۲۴- نهال فرخی – «سه روزه به بچههام قول دادم آخر هفته ماکارونی با مرغ درست کنم، اما هر بار که شوهرم از سر کار برمیگرده، فقط دستاش خالیتر از روز قبل میاد. خودش میگه شرمندهم، شاید سر ماه بتونم یه دوتا ران بخرم. الان ناهار ما شده نون و سیبزمینی، شبا هم تخم مرغ و ماکارونی و رب.»
این را «زهرا»، مادر دو کودک دبستانی در جنوب تهران میگوید. او همسر یک کارگر ساختمانی است و در خانه اجارهای کوچکشان، چند ماهی است گوشت قرمز ندیدهاند.
روایت زهرا شبیه هزاران مادر دیگر در شهر و روستاست؛ سفرههایی که از گوشت خالی شده، برنجش سهمیهای شده و حالا حتی نان و سیبزمینی هم به قیمتی فروخته میشود که نفس را بند میآورد.