چرا روزهای تعطیل باید خوش بگذرد؟ چه کسی حکم کرده است که جمعهها باید صرف مهمانی و گشت و گذار و تفریح شود؟ اگر آدم تنهایی باشید، یا به هر دلیلی از نظر ذهنی شرایط مناسبی نداشته باشید، احتمالاً ترجیح میدهید که وقتی بقیۀ اعضای خانواده میروند مهمانی، زیر پتوی خودتان مچاله شوید و به عالم و آدم بد و بیراه بگویید. آلن دو باتن حق را به شما میدهد، اما حرفهایی هم برایتان دارد.
جوان آنلاین: برای آن دسته از ما که به لحاظ ذهنی به پایان شکنندۀ مسائل رسیدهایم، یا آشکارا دچار ناخوشاحوالی ذهنی هستیم، کوچکترین نمودی از تعطیلات میتواند چالشهای بخصوصی ایجاد کند.
اول از همه، در ایام تعطیل، فشاری بیشازحد معمول برای شادبودن وجود دارد که بهخودی خود میتواند وحشتآور باشد و عذابوجدان بیاورد. اگر چنین شود، نهتنها باید با غم و پریشانی کشنده و توهم تعقیبشدن 1 دستوپنجه نرم کنیم، بلکه مرتباً هم به یادمان میآید که در این برهه از سال، چقدر با مابقی جامعه متفاوت و مخالف هستیم. حسوحالمان کاملاً متضاد روحیهای است که از ما انتظار دارند. دوباره نگران میشویم که مبادا دیگران را دلسرد کنیم. دلیل دیگری پیدا میکنیم تا از خودمان متنفر شویم (همان حسی که شاید در دل ناخوشاحوالی ذهنیمان نشسته باشد).
ممکن است تعداد آدمهای دور و برمان بسیار بیش از حد عادی باشد و فضاها و روند عادی زندگیمان مختل شود. درضمن کسانی مثل درمانگران، روانکاوان، روانپزشکان و متخصصان سلامت ذهنی هم که مراقب ما هستند، دارند چند روزی استراحت میکنند. علیالخصوص آخرین جلسۀ قبل از تعطیلات، ممکن است تکانشی و غمانگیز باشد. دو هفتۀ باقیمانده تا دیدار بعدی زمان بسیار بلندی به نظر میرسد.
برای مواجهه با این مسائل، در نظر داشتن چند نکته میتواند کمک کند:
