آزار سالمند، همیشه زخم روی پوست نیست و گاهی زخمی است که در سکوت، بر روان و منزلت او مینشیند.
به گزارش خبرگزاری مهر، ایرنا نوشت: در گوشه بسیاری از خانهها، سالمندی زندگی میکند که شاید همه عمرش را صرف ساختن همان خانواده کرده، اما حالا در حاشیه نشسته، اموالش میان دیگران تقسیم یا دربارهاش تصمیمگیری شده، فرزندانش بیآنکه نظرش را بپرسند برای زندگی خود تصمیم گرفتهاند، نوهها و نتیجهها او را کسی میبینند که از دنیای امروز چیزی نمیداند و در جمع نیز کمتر کسی سر صحبت را با او باز میکند. سهم او از بسیاری از دورهمیها، سکوت، بیاعتنایی و گاه تحقیر است. همین رفتارهای ظاهراً ساده، همانجایی است که سالمندآزاری آغاز میشود.
در این باره با یدالله ابوالفتحی ممتاز، استاد سلامت روان سالمندان، گفت وگو کردیم وی با اشاره به ابعاد مختلف سالمندآزاری، تأکید میکند افزایش جمعیت سالمندان در هر جامعه، نشانه موفقیت آن جامعه در حوزههای بهداشت، اقتصاد و تغذیه است اما همین موفقیت این مسئولیت سنگین را به همراه دارد که بتوان برای سالمندان، مراقبتی شایسته شأن و منزلت انسانی آنان فراهم کرد.