
اقتصاد۲۴– محسن رنانی عضو هیئت علمی گروه اقتصاد دانشگاه اصفهان نسبت به کاهش اعتماد نفس در نظام تصمیم گیری کشور اظهار نگرانی کرد، رنانی در تحلیل خود که در مجموعهنشستهایی «گفتگوهای توسعه» مطرح کرده نوشته است:
«ما در مرحله همایندی بحرانها هستیم. در همایندی بحرانها از یکسو نظام تدبیر گرفتار گردابی از بیثباتیها و چالشها و تصادفات و اشتباهات اقتصادی و اجتماعی میشود و کارش میشود آتشنشانی. اگر حتی بتواند آتشهای بحران را در این گوشه و آن گوشه خاموش کند،، اما گرفتار سردرگمی عجیبی میشود و ناکارآمدیاش به اوج میرسد. در چنین شرایطی کافی است مقبولیت سیاسی هم پایین باشد تا اعتمادبهنفس نظام تدبیر کاهش پیدا کند. درواقع ما الان در شرایطی هستیم که اعتمادبهنفس نظام تدبیر در حال کاهش است»
مقصود من از توسعه و رشد تویی تو/ مقصود تویی توسعه و رشد بهانه است. «گفتگوهای توسعه» یک غلط مصطلح است که ما به کار بردیم برای گفتگو درباره توسعه. ما به اشتباه فکر میکردیم باید گفتگو کنیم تا بفهمیم چگونه به سمت توسعه برویم. در طول گفتگوها دریافتیم که گفتگو خود توسعه است؛ گفتگو یعنی توسعه و ملتی که مهارت گفتگو دارد توسعهیافته است و ملتی که توسعهیافته است، مهارت گفتگو دارد. بعدها که روی مسئله تربیت و توسعه متمرکز شدم، دیدم «گفتگو»، «توسعه» و «کودکی» سه واژهای هستند تفکیکناپذیر. بذر گفتگو در کودکی کاشته میشود و مهارت گفتگو در کودکی شکل میگیرد. همان مهارتی که ۱۱۰ سال است نتوانستیم کسب کنیم یا نخواستیم یا غفلت کردیم. روشنفکران و هادیان فکری و سیاسی ما فکر کردند فقط باید براندازی کنیم تا به توسعه برسیم. ۱۱۰ سال است که پیدرپی انقلاب میکنیم. انقلاب مشروطیت، تغییر رژیم قاجار، نهضت ملیشدن نفت و به گمانم حتی جنبش سبز همگی از جنس انقلاب بودند. اما اینها همه انقلابهایی بودند که به این خاطر به وجود آمدند که نخبگان ما گفتگو بلد نبودند. با این نگاه بود که ما در پویش فکری توسعه، از سال ۱۳۹۶ گفتگوهای توسعه را راه انداختیم.
۹۵ درصد مؤسسات، بنگاهها و نهادهای بخش خصوصی ما زیر پنج نفر یا خانوادگی است. اینها همه عوارض ناتوانی و بیمهارتی ما در گفتگو است.
اما روایت حضرت مقصود؛ یک ترم را در خدمت استاد فراستخواه درس اخلاق و گفتگو آموختیم. تعداد ساعاتی که خدمتشان نشستیم و گفتگو کردیم نزدیک ساعات یک ترم تحصیلی شد و در این همنشینیها نهتنها از دانش ایشان بهره بردیم بلکه درس اخلاق گرفتیم. در نوشتههای ایشان نیز ما همزمان با دانش و ادب توأمان مواجه بودیم.
