رمزگشایی عجم‌اوغلو از تله نابرابری در عصر الگوریتم‌ها / آیا هوش مصنوعی واقعاً میلیون‌ها کارمند را خانه‌نشین می‌کند؟/ سرمایه گذاری روی توانمندی انسان

گروه اندیشه:علی صادقی همدانی، در کانال تلگرامی خود به خلاصه ای از مصاحبه گلدمن ساکس در ژوئیه ۲۰۲۶ با دارون عجم‌اوغلو درباره تأثیر هوش مصنوعی بر آینده بازار کار را منتشر کرده است. عجم اوغلو  ضمن رد فرضیه آخرالزمان شغلی، پیش‌بینی می‌کند که در پنج سال آینده، اثر خالص هوش مصنوعی بر اشتغال منفی اما محدود به حدود ۲ تا ۴ درصد خواهد بود و بیشترین آسیب متوجه مشاغل شناختی تکراری مانند خدمات مشتریان و امور دفتری می‌شود. هسته اصلی استدلال عجم‌اوغلو بر این ایده استوار است که آینده بازار کار را خود فناوری تعیین نمی‌کند، بلکه جهت‌گیری سرمایه‌گذاری‌ها روی آن مشخص می‌سازد. او با نقد رویکرد کنونی غول‌های فناوری که عمدتاً مسیر جایگزینی انسان به جای مکمل بودن را دنبال می‌کنند، هشدار می‌دهد که هیچ قانون اقتصادی مبنی بر خلق خودکار مشاغل جدید وجود ندارد. به باور وی، تمرکز صرف بر کاهش هزینه‌ها، نابرابری را تشدید کرده و به خروج نیروها از بازار کار منجر می‌شود، در حالی که مسیر دوم رشد اشتغال را متبلور می کند. گزارش این گفت و گو را در ادامه می خوانید: 

۱۴ تیر ۱۴۰۵ – ۱۹:۱۱
رمزگشایی عجم‌اوغلو از تله نابرابری در عصر الگوریتم‌ها / آیا هوش مصنوعی واقعاً میلیون‌ها کارمند را خانه‌نشین می‌کند؟/ سرمایه گذاری روی توانمندی انسان

گروه اندیشه:علی صادقی همدانی، در کانال تلگرامی خود به خلاصه ای از مصاحبه گلدمن ساکس در ژوئیه ۲۰۲۶ با دارون عجم‌اوغلو درباره تأثیر هوش مصنوعی بر آینده بازار کار را منتشر کرده است. عجم اوغلو  ضمن رد فرضیه آخرالزمان شغلی، پیش‌بینی می‌کند که در پنج سال آینده، اثر خالص هوش مصنوعی بر اشتغال منفی اما محدود به حدود ۲ تا ۴ درصد خواهد بود و بیشترین آسیب متوجه مشاغل شناختی تکراری مانند خدمات مشتریان و امور دفتری می‌شود. هسته اصلی استدلال عجم‌اوغلو بر این ایده استوار است که آینده بازار کار را خود فناوری تعیین نمی‌کند، بلکه جهت‌گیری سرمایه‌گذاری‌ها روی آن مشخص می‌سازد. او با نقد رویکرد کنونی غول‌های فناوری که عمدتاً مسیر جایگزینی انسان به جای مکمل بودن را دنبال می‌کنند، هشدار می‌دهد که هیچ قانون اقتصادی مبنی بر خلق خودکار مشاغل جدید وجود ندارد. به باور وی، تمرکز صرف بر کاهش هزینه‌ها، نابرابری را ify”>هسته اصلی استدلال عجم‌اوغلو را می‌توان در سه گزاره خلاصه کرد:

-هوش مصنوعی ذاتاً نه اشتغال‌زا است و نه اشتغال‌زدا.
-نهادها، سیاست‌ها و جهت سرمایه‌گذاری تعیین می‌کنند که AI مکمل انسان باشد یا جایگزین او.
-اگر انگیزه‌های اقتصادی فقط بر کاهش هزینه نیروی کار متمرکز شوند، AI احتمالاً نابرابری را افزایش خواهد داد؛ اما اگر بر توانمندسازی نیروی انسانی متمرکز شوند، می‌تواند به رشد بهره‌وری و خلق مشاغل جدید بینجامد.

این دیدگاه با چارچوب فکری شناخته‌شده عجم‌اوغلو درباره «فناوریِ جهت‌دار» (Directed Technological Change) و تمایز میان فناوری‌های جانشین نیروی کار (automation) و فناوری‌های مکمل نیروی کار (augmentation) کاملاً سازگار است.

216216

منبع  : خبر آنلاین

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *