مقامات آمریکا درحالی بر ابزار تحریم تکیه میکنند که این ابزار بیش از چهار دهه، ناکارامدی خود را درقبال ایران نشان داده و بسیاری از مقامات کاخ سفید نیز بر شکست کارزار مُهر تایید زدهاند.
آمریکا اما از سال ۲۰۱۶ با ورود «دونالد ترامپ» رئیسجمهوری وقت به کاخ سفید و متعاقب آن، خروج یکجانبه این کشور از توافق هستهای در قالب «برجام»، کارزار «فشار حداکثری» را علیه تهران به راه انداخت؛ سیاستی که حتی با پیروزی دموکراتها و تکیه «جو بایدن» بر کرسی ریاستجمهوری آمریکا تداوم یافت.
تداوم و تکرار یک کارزار شکستخورده
باوجود انتقادات بایدن از سیاستهای تهاجمی و ضدبرجامی ترامپ علیه ایران در طی رقابتهای انتخاباتی اما کارزار فشار حداکثری تا به امروز به انحای گوناگون توسط سیاستمداران تندروی این کشور و نیز متحدان اروپایی آنها جریان داشتهاست.
رأی مثبت اخیر پارلمان سوئد به طرح تروریستی اعلام شدن سپاه پاسداران و نیز تحریم هشت فرد و یک نهاد از سوی شورای اتحادیه اروپا تنها چند مورد از تداوم کارزار فشار حداکثری طی روزهای اخیر به شمار میرود؛ موضوعی که مقامات جمهوری اسلامی را بر آن داشت تا به تلافی تحریمهای جدید اتحادیه اروپا و بریتانیا، متقابلاً تحریمهایی را علیه برخی اشخاص و نهادهای آنها اعلام و اعمال کنند.
