اگرچه سرلشکر سلیمانی به سبب رعایت اصل تحفظ از پرداختن به ابعاد بیشتر ماجرای فوقالذکر خودداری کرد و صرفا کدی به واشنگتن مخابره کرد تا حساب کار دست رئیسجمهور یاوهگوی آمریکا بیاید، اما با نگاهی گذرا به سیر شکستهای مفتضحانه آمریکا در عراق در بین سالهای ۱۳۸۲ تا ۱۳۹۰ میتوان حدس زد که کدام مقطع مدنظر حاج قاسم بوده است.
عراق کابوسی بدتر از ویتنام برای آمریکاییها
ارتش آمریکا در تاریخ ۲۰ مارس ۲۰۰۳ (۲۹ اسفند ۱۳۸۱) با همراهی ارتش انگلیس و ۲۸ کشور غربی دیگر با وجود مخالفت شورای امنیت سازمان ملل، به عراق حمله کرد. پیش از آغاز این حمله، استراتژیستهای نظامی پنتاگون پیشبینی کرده بودند ارتش آمریکا در کمترین زمان ممکن کار عراق را یکسره خواهد کرد و با هزینهای ناچیز بر این کشور مسلط خواهد شد. اما در عمل اتفاق دیگری رخ داد و کار برای آمریکاییها در عراق به قدری حاد شد که عراق را کابوسی بدتر از ویتنام نامیدند.
اهدافی که آمریکا از تهاجم نظامی به عراق دنبال میکرد، عبارت بودند از: ایجاد یک دولت دست نشانده و حافظ منافع آمریکا در عراق، دستیابی به ثروتهای طبیعی به خصوص منابع نفتی این کشور، ایجاد و استقرار پایگاههای نظامی دائمی در عراق، استفاده از عراق برای پیگیری هدفهای استعماری آمریکا در منطقه از جمله ایجاد مرکزی برای تهدید نظامی ایران و سرانجام تبدیل عراق به کشور دوست و متحد رژیم صهیونیستی.