بازاری تازه در حال شکلگیری است؛ بازاری میان رمزارز و اعتبار. امروزه صرافیها دیگر فقط محل معامله نیستند و پلتفرمهای فینتک نیز فقط اعتباردهنده سنتی نیستند. حالا مدل جدیدی از همکاری میان آنها در حال گسترش است که کاربر دارایی رمزارزی خود را وثیقه میگذارد و از همان محل اعتبار دریافت میکند. آن هم بدون ضامن، بدون فروش دارایی، و در اغلب موارد با بازپرداخت کوتاهمدت. اکنون بازیگران حوزه اعتبار این وثیقهپذیری دیجیتال را فرصت تازهای برای کاهش ریسک نکول و جذب کاربر با سواد مالی بالاتر میدانند. اما ورود به بازاری که بر پایهی دارایی پرنوسانی مثل رمزارز بنا شده، تنها جذابیت فنی ندارد. ریسک قانونی، نوسان قیمت و محدودیتهای مقرراتی نیز سایهی خود را بر این نوآوری انداخته است.
به گزارش پیوست، تا چند سال پیش، مدلهای اعتباری در ایران عمدتاً بر پایه درآمد ثابت، ضامن یا سابقه بانکی شکل میگرفتند. اما رشد داراییهای غیرفعال مثل طلا و رمزارز در دست کاربران، فینتکها را به کشف فرصت تازهای سوق داد، چطور میتوان داراییهایی را که صرفاً برای حفظ ارزش نگهداری میشوند، به منبع تأمین مالی فوری تبدیل کرد؟
فرشاد صفری، مدیر توسعه کسبوکار ازکیوام، این تغییر زاویه را چنین توضیح میدهد: «در این اکوسیستم چندوجهی، کاربر دارایی منجمدی دارد که نمیخواهد آن را بفروشد، اما نیاز مالی دارد. ما این دارایی را فعال میکنیم تا بتواند سریع تأمین مالی شود، بدون اینکه مالکیتش را از دست بدهد.» بهگفتهی او، این مدل درواقع سه بازیگر را بههم متصل میکند: پلتفرم لندینگ، کیفپول حضانتی صرافی، و کاربر داراییدار. در نتیجه هم جریان درآمدی جدیدی برای پلتفرمهای مالی ایجاد میشود، هم کاربر به منبع نقدینگی دسترسی پیدا میکند.