رقص‌های حزن انگیز سینمای ایران به بهانه «جنگ جهانی سوم» | رقصی چنین میانه میدانم آرزوست

رقص به عنوان نماد شادی، ایجاد موقعیت‌های کمدی و حتی خلق صحنه‌هایی تلخ در بسیاری از فیلم‌های سینمایی، کاربرد مهمی دارد. فیلم‌های زیادی دیده‌ایم که موضوع بخشی از آن با رقص گره خورده است. در این پرونده صرفا روی رقص‌هایی دست گذاشته‌ایم که نه شادی‌آورند و نه موقعیت کمدی ایجاد می‌کنند. رقص‌هایی تلخ هستند که بیشتر از احساس خوشایند، دلمان را به درد می‌آورند. به بهانه سکانس رقص تلخ شخصیت شکیب در فیلم «جنگ جهانی سوم» به کارگردانی هومن سیدی.

رقص به عنوان نماد شادی، ایجاد موقعیت‌های کمدی و حتی خلق صحنه‌هایی تلخ در بسیاری از فیلم‌های سینمایی، کاربرد مهمی دارد. فیلم‌های زیادی دیده‌ایم که موضوع بخشی از آن با رقص گره خورده است. در این پرونده صرفا روی رقص‌هایی دست گذاشته‌ایم که نه شادی‌آورند و نه موقعیت کمدی ایجاد می‌کنند. رقص‌هایی تلخ هستند که بیشتر از احساس خوشایند، دلمان را به درد می‌آورند. به بهانه سکانس رقص تلخ شخصیت شکیب در فیلم «جنگ جهانی سوم» به کارگردانی هومن سیدی.

به گزارش فیلم‌نیوز، اکثر این سکانس‌ها جزو به یادماندنی‌ترین سکانس‌های فیلم‌های مورد نظر هستند و احساسی که به واسطه‌شان درونمان ایجاد شده تمامی ندارد.  

منبع  : فیلم نیوز

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *