
سالها از انزوای ایران و فاصله مردم با نظام گفتند. اما پانزهم تیر ۱۴۰۵، خیابانهای تهران روایت دیگری نوشتند.
خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، زهرا اسکندری: هنوز آفتاب بهطور کامل بر آسمان تهران ننشسته بود که مسیرهای منتهی به مصلی امام خمینی(ره) مملو از جمعیتی شد که آرامآرام خود را به محل مراسم میرساندند. برخی از نیمهشب در اطراف مصلی مانده بودند، برخی از شهرهای دور خود را به تهران رسانده بودند و گروهی دیگر تنها چند ساعت پیش از آغاز مراسم، با نخستین وسیله ممکن راهی شده بودند. در میان جمعیت، پیرمردی با عصا قدم برمیداشت، مادری دست کودک خردسالش را گرفته بود و جوانانی که پرچمهای ایران را بر دوش داهای شبکههای اجتماعی، بلکه در خیابانهایی که از جمعیت موج میزد.
حالا دیگر انتخاب با شماست؛ یا آنچه را میلیونها نفر با چشم خود دیدهاند بپذیرید، یا مانند گذشته، واقعیت را هم به هوش مصنوعی، جمعیت اجارهای و روایتهای از پیشساخته نسبت دهید. اما یک حقیقت را نمیتوان انکار کرد؛ دوربینها امروز چیزی را ثبت کردند که سالها از انکارش سخن گفته میشد.

