شفقنا(پایگاه بین المللی همکار یهای خبری شیعه) -امام نهم(ع) در مقابل مصائب و گرفتارىهاى روزگار به شدّت شکیبا و بردبار بود. آن حضرت در مقابل حوادث سخت و پیشآمدهاى ناگوار هیچگاه برآشفته و مضطرب نمىشد بلکه با اتکال به خداى متعال به صبر و تحمّل روى مىآورد.
انسان به طور فطرى دوستدار کمال و فضیلتهاى انسانى است. او به افراد کمال یافته و آراسته به فضائل و زیبایىهاى معنوى و حقیقى، عشق مىورزد و بىاختیار آنان را تحسین مىکند. رمز توفیق امامان شیعه را در صید دلهاى پاک و مستعد مىتوان در همین نکته جستجو کرد. چرا که امامان معصوم(ع) جامع فضائل و مناقب و شایستهترین انسانهاى عصر خود بودهاند و حقیقت جویان و سعادت طلبان عالم که وجدانى آگاه و عقلى پویا دارند – بدون در نظر گرفتن آئین و اعتقادات خود – با مطالعه زندگى، رفتار و سیره ائمّه اطها(ع) از عمق جان شیفته آنان مىشوند و در موارد بسیارى مطالعه همین سیره و اخلاق، آنان را به سوى حق و حقیقت راهنمون مىشود. دقیقاً قرآن کریم مهمترین راز موفقیت رسول اکرم(ص) را در همین زمینه مىداند و مىفرماید: «اِنَّکَ لَعَلى خُلُقٍ عَظیم»(۱)؛ اى رسول ما! تو یقیناً داراى اخلاق عظیم و برجستهاى هستى.
عبدالکریم پاکنیا در شماره ی ۶۵ فصلنامه ی کوثر نوشت: به همین مناسبت در این فرصت براى آشنایى بیشتر با پیشواى نهم(ع) فرازهائى زرّین از سیره تربیتى و ویژگىهاى اخلاقى آن بزرگوار را نقل مىکنیم:
صبر و بردبارى
امام نهم(ع) در مقابل مصائب و گرفتارىهاى روزگار به شدّت شکیبا و بردبار بود. آن حضرت در مقابل حوادث سخت و پیشآمدهاى ناگوار هیچگاه برآشفته و مضطرب نمىشد بلکه با اتکال به خداى متعال به صبر و تحمّل روى مىآورد. البته این در صورتى بود که به شخص حضرت مشکلات روى مىآورد؛ اما در مورد اصول اسلامى و حدود الهى کاملاً در مقام دفاع برآمده و موضعگیرىهاى اساسى و حساب شده داشت. مدارا با همسر ناشایست، بردبارى در قبال ستمهاى حاکمان مستبد و صبر در ناملایمات فراوان زندگى همانند شهادت پدر، نمونههایى از بردبارى آن حضرت است. آن بزرگوار صبر بر مصائب را از بهترین صفات نیکمردان قلمداد کرده و مىفرمود:
«اَلصَّبْرُ عَلَى المُصیبَهِ مُصیبَهٌ عَلَى الشَّامِتِ بِها(۲)؛ شکیبائى بر ناملایمات و مصائب، بر شماتت کنندگان مصیبت زده ناگوار است.»
مردى از حضرت جواد(ع) تقاضا کرد که وى را سفارشى بنماید. امام(ع)فرمود: آیا اگر موعظه کنم، آن را پذیرفته و عمل مىکنى؟ گفت: بلى. امام فرمود: «تَوَسَّدِ الصَّبرَ، وَاعْتَنِقِ الفَقر(۳)؛ صبر را تکیهگاه و پشتوانه خود قرار داده، در رویارویى با فقر و ناکامى آن را در آغوش گیرد.»
ابن مهران مىگوید: حضرت جواد(ع) در نامهاى به یک مرد مصیبت زده چنین نگاشت: «حادثه ناگوار مرگ فرزندت را یادآور شدى و اضافه نمودى که فرزند از دست رفتهات محبوب ترین فرزندت بود. روش خداوند متعال این گونه است که از والدین دوست داشتنىترین فرزند را مىگیرد تا پاداش مصیبت دیده را عالىتر و بهتر عنایت کند. خداوند، پاداش تو را زیاد کند و جزاى نیک در عزایت عنایت فرماید و به تو صبر عطا نموده و دلت را محکم گرداند. او، خداى قادر و تواناست و به زودى جانشین شایستهاى در عوض فرزند از دست رفتهات به تو ارزانى دارد. امیدوارم که خداوند دعایم را در حقّ تو بپذیرد. انشاء الله تعالى.»(۴)